خواندنی هفته
طعم گس زندگی
«جوان بودم و حقش نبود اینقدر دلم بگیرد. دلم میخواست میتوانستم چندروزی بگردم و تفریح کنم و بیخیال باشم. چند روز از غر و لندهای مامان دور باشم و کمی زحمت فرساینده مراقبت از بچهها از دوشم برداشته شود. همین بود که دعوت ساده میترا را از خودش جدیتر گرفتم و با صدای بلند اعلام کردم: میرویم ویلای خاله میترا.»
اولین داستان مجموعه «در راه ویلا» با همین جملهها آغاز میشود و تا به خودت بیایی میبینی رسیدهای به پایان اولین داستان این مجموعه.
این خصوصیت تنها محدود به داستانهای این مجموعه «فریبا وفی» نمیشود. همه نوشتههای او ساده و خوشخوان است و به دور از پیچیدگیهای تصنعی که این روزها زیاد دیده میشوند.
انگار برای وفی در وهله اول خود داستان و داستانگویی مهم است و بقیه چیزها تحتالشعاع همین مساله قرار میگیرد.
آثاری که او تا به حال منتشر کرده (به گواه تعداد چاپهایشان) از یک سو همگی جزو آثار پرفروش بودهاند و از سوی دیگر توانستهاند جوایزی را برای نویسنده این آثار به همراه بیاورند.
این نشان میدهد که داستانهای وفی هم توانایی جذب مخاطب عام ادبیات را داشتهاند و هم مخاطبان خاص ادبیات داستانی این دیار را راضی کردهاند. مجموعه جدید فریبا وفی دربرگیرنده 9 داستان از این نویسنده است. این مجموعه با داستان «در راه ویلا» شروع میشود و در ادامه میرسد به «هزارها عروس»، «دهنکجی»، «کافیشاپ»، «حلوای زعفرانی»، «آن سوی اتوبان»، «گرگها»، «روز قبل از دادگاه» و در نهایت «زنی که شوهر داشت.»
وفی در این داستانها به خوبی توانسته از پس روایت دلمشغولیها و زندگی روزمره بخشی از زنان ایرانی بربیاد. او جزئینگری خاصی دارد و با اسفاده از همین تکنیک به عناصر جزیی و پیشپاافتاده زندگی همرنگ و بوی خاصی در داستانهایش میبخشد.
این مجموعه از سوی نشر چشمه منتشرشده و تیراژ آن هم 2000 نسخه است.
گفت و گو
