برج کج پیزا، نمادی از تکنولوژی

برج پیزا با ارتفاع 56 متر و 8 طبقه ساخته شده که وزن آن حدود 5/14 تن برآورد شده است. ساخت این بنا در 3 مرحله انجام شد. ساخت طبقه اول برج ناقوس از نهم آگوست سال 1173 آغاز شد. در این طبقه که از جنس مرمر سفید ساخته شده است، ستون‌هایی به صورت دایره‌وار در کنار هم قرار گرفته‌اند. چند سال پس از شروع ساخت، هنگامی که تنها 3 طبقه پایین برج احداث شده بود، خمیدگی این سازه نمایان شد و به همین سبب ادامه ساخت آن برای یک دوره زمانی 100 ساله متوقف گشت. پس از آن طبقات بعدی نیز با همان خمیدگی ساخته شد و سرانجام با به پایان رسیدن ناقوس‌های برج، احداث این سازه در سال 1372 میلادی تکمیل شد که به سبب خطر ریزش این سازه، ناقوس‌های آن به صدا درنمی‌آمد. بسیاری از کارشناسان معماری بر این باورند که کارگزاری پی‌های اصلی برج روی بستری از ماسه، مهم‌ترین عامل انحراف و خمیدگی این سازه است. به طور کلی از زمان احداث تاکنون این بنا 5/4 متر نسبت به سطح افق منحرف شده که 30 سانتی‌متر این انحراف در 100 سال اخیر ایجاد شده است. جالب است بدانید دانشمند ایتالیایی،‌گالیله، بیشتر آزمایش‌های علمی خود را در طبقات فوقانی برج پیزا انجام داده است.

نحوه قرارگیری 7 ناقوس برج پیزا که هر کدام یکی از نت‌های موسیقی را دارد، برگرفته از معماری اروپا در قرن‌های 11 و 12 میلادی است و این بنا نیز به تقلید از معماری رومی دارای طاق‌های ضربی و مجهز به دیوارهایی ضخیم است. دولت ایتالیا در سال 1964 میلادی از گروهی از مهندسان و ریاضیدانان خواست برای جلوگیری از سقوط این برج روش‌های مختلف افزایش استحکام آن را مورد بررسی قرار دهند. پس از 2 دهه فعالیت بازدید از این برج از سال 1990 ممنوع شد. در این مدت برای کاهش وزن ناقوس‌ها روی طبقات دیگر، این ناقوس‌ها از محل اصلی خود جابه‌جا و ساختمان‌های اطراف این سازه نیز به منظور رعایت نکات ایمنی و سقوط احتمالی برج تخلیه شدند.

سهیل امیری