زمان، عنصری است که می‌سوزد

جدولی که در آن 118 عنصر شیمیایی بر اساس خواص شیمیایی از خواص بازی تا خواص اسیدی در آن از بالا به پایین و چپ به راست طبقه بندی شده‌اند. جدولی که 113 عنصر آن را تا امروز بشر دو پا روی محیط زندگی‌اش کشف کرده و انتظار بقیه‌‌اش را می‌کشد. این چنین جدولی در باشگاه پرسپولیس که نه آزمایشگاه شیمی دارد، نه محلی است برای فعل و انفعالات مرسوم آزمایشگاهی، شاید بزودی بر دیوار اتاق هیات مدیره باشگاه نصب شود.

در جدول تناوبی عناصر شیمیایی می‌توان نام 5 عنصر ناشناخته را دید که هنوز در طبیعت کشف نشده است؛ اما شاید انتظار بشری برای رسیدن به یکی از این عناصر به پایان رسیده باشد. باشگاه فرهنگی ــ ورزشی پرسپولیس، پس از حدود 6 ماه تحقیق و بررسی توانسته نام و مشخصه‌های این عنصر ناشناخته را کشف کند.

شاید همین امروز یا فردا مجید فرخزادی در قـــامـــت ســخــنـگــوی بــاشـگــاه مـقــابــل دوربین‌های تلویزیونی حاضر شود و نام این عنصر جدید را چنین معرفی کند: «ما در تحقیقات 6ماهه خود فهمیدیم که عنصری به نام زمان، که در زبان لاتین به آن time نیز گفته می‌شود، قابلیت سوختن و شعله ور شدن دارد، بـدون ایـن کـه بخواهیم از شعله یا جرقه‌ای استفاده کنیم و البته این عنصر در زمان سوختن، شعله‌ای به وجود نمی‌آورد، ولی می‌تواند خسارت‌های بسیاری به بار آورد.» احتمالا پس از اعلام کشف عنصر قابل اشتعالی به نام زمان، می‌توان امید داشت که تمامی اعضای هیات‌مدیره و هیات‌رئیسه باشگاه پرسپولیس نیز به عنوان کاشفان قطعی و حتمی این عنصر معرفی شوند.

*‌*‌*‌

1 ــ افشین قطبی

پـرسـپـولـیـس زمـان سوزی می‌کند. این داسـتـان تکراری و قدیمی هیات‌مدیره‌ای است که باشگاه پرسپولیس را از 6 ماه قبل تحت کنترل و مدیریت خود گرفته است.

آیا نمی‌توان نشانه‌هایی پررنگ از فرصت سوزی و از دست دادن زمان را روی نمودار فعالیت تک‌تک اعضای این هیات‌مدیره در تمامی عرصه‌ها دید؟

کـمی به عقب برمی گردیم. روزی که هـیــات مــدیـره جـدیـد تـصـمـیـم گـرفـت بـا بـازگـردانـدن افـشـیـن قطبی، وداع اجباری حـبـیــب کــاشـانـی را در سـایـه نـگـاه دارد. بازگرداندن قطبی، نه بر اساس نیازی تاریخی و زمانی که بیشتر به دلیل علاقه مسوولان باشگاه به رسانه‌ای شدن و قرارگرفتن در کورس خبری به درازا انجامید. در این میان مـی‌تـوانـیـم نـقـش تـک‌تـک مـدیـران در بـه تـعـویـق‌افـتادن انعقاد قراردادی یکسویه با افشین قطبی را ببینیم.

*‌*‌*‌

2 ــ داریوش مصطفوی

از ابـتـدا مـشـخص بود مردی که بازده کاری‌اش در فدراسیون فوتبال هرگز قابل اعتنا و توجه نبوده است، نمی‌تواند در باشگاه پرسپولیس و در قامت اول شخص تصمیم گیرنده، موثر واقع شود.

در حقیقت این جمع اضداد بود. سازمان تربیت بدنی با وارد کردن عضوی متمول سعی داشت به او نهایت اختیارات را وعده دهد و البته با حضور مدیری که به حرف شنوی و فرمانبرداری از مدیران مشهور است، خود را از دایره قدرت دور نکند. داریوش مصطفوی اما نتوانست تعادل را برقرار کند. او در کنار ضعف‌های همیشگی مدیریتی‌اش دچار دوگانگی در تبعیت شد.

براستی مدیر عاملی که همواره استعفا و عزلش توامان تکذیب می‌شد، باید از کدام جـریـان تـبـعـیـت مـی‌کرد، از سازمان یا از هدایتی؟

برای عبور از داریوش مصطفوی، هدایتی و حتی دیگر اعضای هیات‌مدیره، طرحی را آغاز کردند که یکی از لازمه‌هایش، شکست تیم بود.این که چرا سکوها در پایان هر بازی به آن شکل علیه مصطفوی قیام می‌کرد در نوع خود عجیب بود. چرا هرگز به دنبال پـاسـخـی بـرای ایـن پـرسـش نـگـشـتـیم؟ آیا استقلالی بودن و نسبت دادن گرایش‌های این مدیر به تیم آبی تهران منطقی بود؟

داریوش مصطفوی رفت تا باز هم شاهد سوختن زمان باشیم. عباس انصاری فرد نه برای نجات پرسپولیس که در حقیقت برای دل مدیرانی وارد شد که می‌خواستند نفوذ و رسوخ خود را به بدنه باشگاه تکمیل کنند. آیا تصور می‌کنید انصاری‌فرد ناجی واقعی این باشگاه است؟

*‌*‌*‌

3 ــ افشین پیروانی

واقعا تصور می‌کنید او گزینه‌ای مناسب برای هدایت تیمی است که باید به عنوان نماینده قهرمان لیگ ایران به باشگاه‌های آسیا برود؟ افشین را می‌توان سرمایه این تیم و همین فوتبال دانست، ولی دقیقا نشاندن او در همین تیم گواهی است بر سرمایه‌سوزی.

پرسپولیس به کدام تجربه و دانش و فن روان‌شناسی او می‌تواند تکیه کند؟ پیروانی در اولین سال حضورش به عنوان مربی باید با دنیای ناشناخته‌ای روبه‌رو شود که مربیانی مانند قلعه‌نویی هم حتی تاکنون نتوانسته‌اند آن را از نزدیک لمس کنند.‌

افشین پیروانی هم ابزاری است برای هدر دادن زمان، برای سوزاندن فرصت و البته قرار گرفتن دوباره مدیران باشگاه در تیررس نگاه مطبوعات. هدایتی، فرخزادی، آخوندی یا هر یک از این مدیران کنونی باشگاه می‌توانند تبدیل شوند به ناجیان باشگاه.

شـکست احتمالی در لیگ، دربی، لیگ قهرمانان آسیا از راه می‌رسند و آنگاه همین مدیران می‌توانند دوباره قد علم کنند و به میان روزنامه‌های سیاسی و ورزشی و تیزرهای خبری سیما بیایند و از مذاکره با مربیانی بزرگ حرف بزنند. آیا عباس انصاری‌فرد براستی تصمیم‌گیرنده باشگاه است؟

افـشین پیروانی هم ناخواسته تبدیل به ابزاری می‌شود تا عنصر زمان در این باشگاه بسوزد و از میان برود. چه عاقبتی انتظار تیمی را می‌کشد که سال پیش تحت مدیریت حبیب کاشانی و با کسر 6 امتیاز باز هم به عنوان قهرمانی لیگ رسید؟ امروز حتی اضافه شدن 6 امتیاز به این تیم هم باعث زنده شدن امید قهرمانی این تیم نمی‌شود‌.

پیام یونسی‌پور