ماندن در سیما

هفته گذشته بود که فیلم «می‌خواهم زنده بمانم» به کارگردانی ایرج قادری و بازی قریبیان از شبکه سه سیما پخش شد. آخرین حضور قریبیان در سینما فیلم «رئیس» بود که کیمیایی آن را کارگردانی کرده بود. پیش از این قریبیان در فیلم‌های گوزن‌ها، غزل، خاک، رد پای گرگ و تجارت به عنوان بازیگر با کیمیایی همکاری کرده بود.

قریبیان را یکی از بهترین و متفاوت‌ترین بازیگران سینمای ایران می‌توان دانست که تاکنون در بهترین آثار سینمایی ایران بازی کرده است اما او مدتی است که حضور در تلویزیون را بر سینما ترجیح داده است؛ اتفاقی که برای زنده‌یاد خسرو سینایی، جهانگیر الماسی، مجید مظفری و... افتاد. قریبیان تلویزیون را بر سینما ترجیح داده است اما مسلما با حساسیتی که در انتخاب نقش‌هایش دارد به دام هر نقش و هر فیلم و سریالی نخواهد افتاد. قریبیان چندی پیش بازی در سریال «پس از سال‌ها» به کارگردانی اکبر خواجویی را به پایان رسانده است.

از بازی‌های خوب قریبیان در سینما در سال‌های اخیر می‌توان به فیلم‌های «عبور از غبار» و «شهر زیبا» ، هر دو ساخته اصغر فرهادی اشاره کرد.

گاهی متفاوت گاهی معمولی

الهام حمیدی، مثل همیشه پرکار است. زمانی که این بازیگر با آن چهره معصوم در سریال «مسافری از هند» بازی کرد کمتر کسی فکر می‌کرد این بازیگر بتواند پرکار شود و نقش‌های مختلف را در فیلم‌ها و سریال‌های گوناگون از آن خود کند. حمیدی این روزها سریال «آخرین دعوت» ساخته حسین سهیلی‌زاده را در حال پخش از شبکه دو سیما دارد. بازی او به زودی در سریال یوسف پیامبر(ع)‌ هم شروع خواهد شد، تا چندی پیش فیلم سینمایی دلداده را نیز بر پرده سینماها  داشت. حمیدی هرچند معصومیت خود را به همه نقش‌هایش می‌آورد اما اگر کارگردان هوشمندی او را برای بازی در اثرش دعوت کند، می‌تواند بازی متفاوتی را از او بخواهد. همچنان که محمدرضا هنرمند در سریال «زیرتیغ» از استعدادهای مختلف حمیدی در ایفای نقش استفاده کرد و یا رضا میرکریمی در فیلم «خیلی دور خیلی نزدیک» چهره‌ای کاملا متفاوت از حمیدی به نمایش گذاشت. خود حمیدی هم انگار در ابتدای انتخاب یک کار تکلیف خود را با نقش و کارگردان مشخص می‌کند، اگر از او اجرای متفاوتی خواسته شود مایه لازم را می‌گذارد اما اگر از او چیزی فراتر از نقش خواسته نشود او هم ترجیح می‌دهد معمولی باشد.