دلسردی نسب به موتورهای هیدروژنی

اتومبیل های هیدروژنی تاکنون راه مناسبی برای کاهش چشمگیر میزان انتشار گازهای گلخانه ای محسوب می شدند.
هیدروژن مورد استفاده در سلول های سوختی از گاز طبیعی ، نفت یا آب استخراج می شود و یک واکنش ساده شیمیایی میان هیدروژن و اکسیژن در این سلول ها به نیرومحرکه بدل می شود.
تنها محصول جانبی این فرآیند آب است بنابرین برای محیط بی ضرر است.
با این حال فرآیند تولید این نوع سلول های سوختی ، با تصاعد مقدار زیادی دی اکسید کربن همراه است و گزارش "ام آی تی" نتیجه گیری می کند که این مساله و هزینه توزیع سوخت ، امتیازات این نوع خودروهای را خنثی می کند.
گروه محققان "ام آی تی" معتقد است که شاید بهتر باشد با افزودن موتورهای الکتریکی به موتورهای بنزینی و دیزلی متداول، از آلودگی آنها کاست.
این نوع موتورها به "دورگه" موسوم هستند و برخی از کارخانه های بزرگ نظیر هوندا، تولید و عرضه آنها را آغاز کرده اند.
مصرف خودروهای دورگه نصف موتورهای معمولی است

به گزارش پژوهشگران "ام آی تی"، سرمایه گذاری کلان در موتورهای دورگه دیزلی می تواند به وضعیتی منجر شود که بازدهی این موتورها دو برابر موتورهای هیدروژنی و آلودگی آنها نصف موتورهای هیدروژنی باشد.
حتی یک موتور دورگه بنزینی (در مقابل دیزلی) نیز می تواند بهتر از موتورهایی باشد که با سلول سوختی هیدروژنی کار می کنند.
مالکولم ویس ، استاد "ام آی تی" گفت تولید اتومبیل های هیدروژنی تنها در حالتی جذاب جلوه می کند که انرژی لازم برای تولید و توزیع سوخت آنها و همچنین آلودگی ناشی از این فرآینده را نادیده بگیرید.
با این حال پروفسور جان هیوود ، یکی از نویسندگان مقاله تحقیقی "ام آی تی" نوشت : اگر قرار باشد 30 تا 50 سال دیگر به شدت از میزان تصاعد گازهای گلخانه ای توسط سیستم های خودروها کاسته شود ، هیدروژن تنها گزینه سوختی ممکن در حال حاضر است.