میزبان همیشه مغلوب ایران

خوشبختانه بار تجربی تیم ملی نسبت به گذشته نه چندان دور و بازی قبلی خارج از خانه به طرز محسوسی افزایش یافته است چرا که علاوه بر  مهدی مهدوی‌کیا،‌ کریم باقری هم پس از 7 سال دوری خودخواسته از تیم ملی بار دیگر به این تیم برگشته تا با بستن بازوبند کاپیتانی بر دستان خود و با توجه به نمایش‌های مناسبی که در لیگ و با پیراهن پرسپولس داشته، این بار کمک مناسبی برای تیم ملی در راه پر مخاطره جام‌جهانی باشد. ضمن این که نسبت به بازی کره‌شمالی، وحید هاشمیان با رفع مصدومیت و مهرزاد معدنچی پس از یک جلسه محرومیت می‌‌توانند در زمین حاضر باشند تا علی دایی در چیدمان ترکیب اولیه و همچنین تعویض‌های خود در جریان مسابقه دست‌ کاملا بازتری نسبت به بازی‌های گذشته داشته باشد.

تیم ملی در آخرین بازی تدارکاتی خود مقابل قطر با وجود پیروزی یک بر صفر نمایش دلپذیری نداشت و این مساله شاید نگرانی‌هایی برای اهالی فوتبال ایجاد کرده باشد،‌ولی باید توجه کرد که تیم ملی برای رویارویی با قطر تنها یک جلسه تمرین آن هم در دوحه انجام داده بود و درعین حال هیچ یک از لژیونرهای عربی و اروپایی‌اش هم که حداقل نیمی از ترکیب اصلی تیم ملی را تشکیل می‌دهند، در آن مسابقه حضور نداشتند ولی حالا این امیدواری وجود دارد که با تمرینات مناسب یک هفته اخیر در تهران و دبی و رسیدن ملی پوشان لژیونر، تیم ملی وضعیت فنی به مراتب بهتری نسبت به بازی با قطر داشته باشد.

ملی پوشان‌ ما در این مسابقه به استراتژی مناسب بیشتر از هر چیز نیاز دارند، چون به طور مشخص بیشتر نفرات ایران یک سر و گردن از بازیکنان اماراتی بالاتر هستند و همان‌گونه که پیشتر هم ذکر شد، می‌توانند با یک تدبیر مناسب تاکتیکی ضمن خنثی کردن حملات قابل انتظار تیم میزبان، از نقاط ضعف بسیار اماراتی‌ها نهایت استفاده را برده و با آرامش ضربه لازم را بر پیکره حریف وارد کنند.

جالب اینجاست که در مرحله قبلی همین رقابت‌های انتخابی جام‌جهانی 2010، 2 بار در خرداد گذشته با تیم امارات بازی کرده‌ایم و علی دایی می‌‌تواند شناخت مناسبی از این حریف داشته باشد، ولی نباید از نظر دور داشت که هم سرمربی و هم نفرات امارات تا حدود زیادی تغییر کرده‌اند و با 5 بازیکن جدید دعوت شده به اردوی اماراتی‌ها، دایی باید از هر طریق ممکن اطلاعات کافی از این نفرات جدید به دست آورده باشد تا در میدان امشب دچار غافلگیری نشویم.

مسلما خط میانی تیم ملی امشب نقش ویژه‌ای در این مسابقه خواهد داشت. خط هافبکی که با 3 عنصر بسیار با تجربه یعنی باقری،‌ نکونام و مهدوی‌کیا و همراهی معدنچی یا شجاعی که هر دو لژیونر و دارای سابقه حضور در جام جهانی هستند، می‌‌تواند با تنظیم سرعت بازی به میل خود، ضمن کمک به خط دفاعی، موقعیت‌های مناسبی برای مهاجمان تیم فراهم کند. فراموش نکنیم تمام هافبک‌های ایران سوابق گلزنی خوبی چه در لباس ملی و چه در پیراهن باشگاهی دارند و می‌توانند در صورت اسارت مهاجمان در بند مدافعان اماراتی، خود گره این مسابقه را باز کنند.

تنها غایب شاخص تیم ایران در این مسابقه‌ هادی عقیلی است که به علت مصدومیت و جراحی زانو نمی‌تواند در کنار سید جلال حسینی زوج قلب دفاع تیم ملی را تشکیل دهد. در غیاب عقیلی به نظر می‌رسد دایی می‌‌خواهد از پیروز قربانی مدافع استقلال در قلب دفاع استفاده کند. هر چند پیروز در دیدار دوستانه با قطر نمایش خوبی داشت و تا حدودی نگرانی‌ها را برطرف کرد، اما باید قبول کرد او در دفاع خطی آزمون‌های جدی و موفقی را نداشته و باید هافبک‌های تیم ملی و همچنین مدافعان کناری پیروز، با همکاری بیشتر شرایط را برای آرامش خیال قربانی و تمرکز او به هنگام دفاع فراهم کنند.

در مجموع تیم ملی ایران درست مثل امارات به 3 امتیاز این مسابقه نیاز دارد، هر چند در 2 مسابقه قبلی 4 امتیاز در خاک عربستان و تهران (کره شمالی)‌  به دست آورده‌ایم ولی باید توجه داشت هنوز بازی‌های سختی مقابل کره جنوبی (2 بازی)‌، عربستان (تهران)‌ و کره شمالی (پیونگ یانگ)‌ پیش‌رو داریم و به همین جهت نباید مقابل ضعیف‌ترین تیم این گروه یعنی امارات امتیازی در دبی جا بگذاریم. قطعا 7 امتیاز از 3 بازی آن هم 2 بازی بیرون از خانه می‌‌تواند اوضاع تیم ملی را مساعدتر کرده و اجازه می‌دهد در بازی‌های سخت آینده با تمرکز و آرامش بیشتری به میدان برویم.

آشنایی با میزبان زخم خورده

امارات هر 3 بازی گذشته خود در این مرحله را با شکست پشت‌سرگذاشته است. باخت‌های خانگی مقابل کره شمالی و عربستان باعث شد برونومتسو سرمربی این تیم اخراج شود دومینیک، دستیار فرانسوی او که به جایش به عنوان سرمربی معرفی شده است در اولین بازی خود با حساب 4  یک در سئول مغلوب کره جنوبی شد تا همان‌طور که ذکر شد بازی امشب آخرین فرصت برای اماراتی‌ها تلقی شود، فرصتی که حتی یک امتیاز در آن هم دردی از این تیم درمان نخواهد کرد.

امارات که برای این مسابقه بشیرسعید مدافع با تجربه خود را که مقابل کره شمالی هم گل زده بود، به علت مصدومیت به همراه ندارد، در حال حاضر 20 بازیکن برای بازی با ایران به اردو دعوت کرده است که 5 نفر از این نفرات جدید هستند و برای اولین بار در این رقابت‌ها پیراهن تیم ملی کشورشان را بر تن خواهند کرد. البته بیشتر این نفرات مدافع هستند، ولی به هر حال دایی نباید بی‌گدار به آب بزند.

شاخص‌ترین نفرات اماراتی‌ها در خط میانی سبیت خاطر و عبدالرحیم جمعه هستند که این دومی پس از سپری کردن دوران مصدومیت دوباره به اردوی تیم ملی برگشته است. محمد سعید‌الشهی هم یک هافبک سرعتی است که باید هنگام پا به توپ شدن و بخصوص در ضد حملات مورد مراقبت ویژه قرار بگیرد. اما نکته مهم درخصوص حمله این تیم است که به احتمال فراوان با زوج اسماعیل مطر و اسماعیل سالم شکل خواهد گرفت. مطر طی 2 بازی دور قبل بشدت خط دفاع ایران را آزار داد و مسلما کادر فنی تیم ملی برای کنترل این مهاجم خوش تکنیک و سرعتی تدابیر خاصی خواهد داشت، ضمن این‌که اسماعیل سالم‌الحمدی مهاجم دونده‌ای است که ضربات سر خوبی هم می‌زند. اما در مجموع کیفیت نفرات تیم حریف حتی با حمایت تماشاگران خودی هم قابل مقایسه با توانایی‌های ملی‌پوشان ایرانی نیست و شاگردان دایی می‌توانند با تمرکز و حفظ آرامش خود، تیم میزبان را که در جدیدترین رنکینگ فیفا به رده 113 جهانی و 14 آسیا سقوط کرده است، براحتی شکست دهد. 

 تابوی ایرانی نباید بشکند

همین حالا هم اماراتی‌ها با توجه به نتایجی که گرفته‌اند، روحیه مناسبی ندارند ولی وقتی نام ایران به میان می‌آید، تضعیف روحیه آنها شدت می‌گیرد. چراکه در طول تاریخ و در بازی‌های رسمی نه‌تنها مقابل ایران پیروز نشده‌اند، بلکه حتی برای نمونه یک گل هم در بازی‌های رسمی به تیم ایران نزده‌اند.

طی 12 مسابقه گذشته دو تیم در طول تاریخ، ایران صاحب 9 برد شده و 2 بازی هم با نتیجه مساوی به پایان رسیده است. تنها برد اماراتی‌ها هم که تنها بازی دارای گل زده این تیم مقابل ایران محسوب می‌شود، در یک مسابقه تدارکاتی در سال 97 رقم خورده که آنها موفق شدند در ابوظبی با حساب 3  یک پیروز شوند.

در مجموع این 12 مسابقه تیم ایران 18 و امارات تنها 3 گل به ثمر رسانده‌اند.

بهترین گلزنان ایران در تاریخ رویارویی با امارات حسین فرکی و کریم باقری با 2 گل هستند که باقری در این بازی فرصت دارد به تنهایی این عنوان را تصاحب کند.

میروسلاو بلاژویچ با 3 بار هدایت تیم ایران مقابل امارات در این مورد رکورددار است. حسن حبیبی، امیر قلعه‌نویی و علی دایی با 2 بازی مربیگری به طور مشترک در مکان دوم هستند و ناصر ابراهیمی، شادروان پرویز دهداری و علی پروین هم هر کدام یک بار سرمربیگری ایران را مقابل این حریف عربی عهده‌دار بوده‌اند. البته دایی می‌تواند امشب با رکورد بلاژویچ مساوی کند و در صورت حضور در دیدار برگشت به تنهایی رکورددار این مورد شود.

آرش رستم‌نمدی