حمایت دولت از ساخت 30 فیلم سینمایی

در میان فیلم‌هایی که فهرست آنها دیروز اعلام شد، 5 فیلم: آن سوی رودخانه/ عباس احمدی، اخراجی‌های 2 / مسعود ده‌‌نمکی، مرا ببخش مادر / مهدی نادری، خونی که گداخت/ حامد حسینی و مصائب چارلی/ علیرضا سعادت‌نیا جزو فیلم‌های جنگی محسوب می‌شوند. فیلم‌های: نزدیک‌تر از آشنا/محمدرضا سرکانیان و با نام برف به کارگردانی آیدا بگیچ هم محصول مشترک هستند. از میان این فیلم‌ها سهم سینمای اجتماعی با 8 فیلم بیشتر است. برکه سنجاقک‌ها/ محمدرضا عرب، این روزهای ابری/ ابراهیم مختاری، صندلی خالی/ سامان استرکی، حیران/ شالیزه عارف‌پور، پوسته/ سید مصطفی آل‌احمد، برخورد خیلی نزدیک/ اسماعیل‌ میهن‌دوست و نویسنده/ نادر طریقت نام این فیلم‌هاست.

تولیدات معناگرا هم در این فهرست جایگاه ویژه‌ای دارند. طاووس‌های بی‌پر/ جواد مزدآبادی و دوزخ، برزخ، بهشت/ بیژن میرباقری دو فیلم معناگرا هستند. سینمای کمدی نیز در این فهرست یک فیلم به خود اختصاص داده که نظام از راست ساخته محمدرضا ورزی است.  در زمینه فیلم‌های میراث فرهنگی هم آثاری مانند: بی‌‌خوابی/ محمدجعفر باقری‌نیا و سمفونی ایرانی ساخته وحید موساییان قرار گرفته است.

انیمیشن‌های رستم و سهراب/ کیانوش دالوند و قلب سیمرغ/ وحید نصیریان هم جزو آثار این دسته هستند.  مرکز گسترش فیلم‌های پستچی سه بار درنمی‌زند/ حسن فتحی، گزارش شنبه/ علی‌محمد قاسمی و انقلاب در 7 اپیزود / کارگروهی را هم در زمینه انقلاب اسلامی در دست تولید دارد.  سهم سینمای کودک و نوجوان، سینمای وحشت، سینمای علمی و سینمای تجربی هم به ترتیب، فیلم‌های سوسوله و بلبله/ نادره ترکمانی، بیرون آوردن مردگان/ جواد افشار، آناهیتا/ عزیزالله حمید‌نژاد و روی پل / محمدعلی صفورا است.

در زمینه سینمای دینی هم دو فیلم آسمان هشتم/ حسن نجفی و کاروان/ فیما امامی جزو آثار دینی محسوب می‌شوند.

آفریده در کنار ارائه این فهرست بلند بالا، از عملکرد برخی نهادها که بخاطر نگرانی از یک اشتباه احتمالی، همه فعالیت مجموعه خود را تعطیل کرده‌اند هم انتقاد کرد و گفت: بی‌توجهی و پشت‌کردن به سینما و ظرفیت‌های امروزی آن، سینمای غیرفرهنگی و سطحی را بیشتر رواج می‌دهد و از سویی با تولید یکی دو فیلم خوب، جمهوری اسلامی «سینما» نخواهدداشت و باید کاروانی از تولیدات به راه بیفتد. ما در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، برخلاف رویه دوستانی که پشت به سینما کرده و به دنبال یک یا دو اثر مطلوب خویش، فرصت‌های طلایی را از دست می‌دهند، معتقدیم که برای رسیدن به سینمایی مطلوب، باید همراه با جریان موّاج سینما و در دل تولیدات متنوع و پرحجم و با رویکرد کیفی گام برداریم.