دنیای بی‌رنگی‌

مهرداد پوراحمد، پسر پروین‌دخت یزدانیان در پاسخ به این سوال که حال کنونی مادر چگونه است، می‌گوید: بد نیست. در منزل استراحت می‌کند. از او می‌پرسم چه کسی از او مراقبت می‌کند، می‌گوید: خواهرانم. ما هم به آنها سر می‌زنیم اما بار اصلی روی دوش همشیره‌هایم است. می‌گویم: خداوند بی‌بی را برای شما و ما حفظ کند، زیرا سایه مادر نعمت بزرگی است که خداوند به ما انسان‌ها داده است، مادر اگر باشد زندگی راحت‌تر می‌گذرد... فقط باشد، سالم یا بیمارش فرق نمی‌کند. مهرداد پوراحمد سخنانم را تایید می‌کند. هر دوی ما برای یزدانیان دعا می‌کنیم.

اگر بیماری آلزایمر سراغ یزدانیان نمی‌آمد؛ او می‌توانست با بازی‌های بی‌بدیل خود، آثار سینمایی و تلویزیونی ما را دیدنی‌تر کند. همچنان‌که با بازی در سریال «سرنخ» این سریال پلیسی را گرم و تماشایی کرد. یزدانیان خیلی دیر به دنیای بازیگری وارد شد، پسرش کیومرث پوراحمد مشوق او در این راه بود. البته حضور یزدانیان در سریال «قصه‌های مجید» در نقش بی‌بی یکی از دلایل توفیق این سریال بود. پوراحمد می‌دانست که مادرش آنقدر حس مادرانه قوی دارد که بتواند موفقیت کار او را تضمین کند. او از این پشتوانه توفیق در فیلم «شب یلدا» نیز بهره برد، هنوز هم بوی غذاهایی که مادر می‌پخت و برای حامد (محمدرضا فروتن)‌ می‌آورد در مشام ما جاری است و کلامش که به پسرش می‌گفت «خودتو توی خونه حبس نکن...تنها نمون...».

آرزو می‌کنیم پروین‌دخت یزدانیان، مادر خوب سینمای ایران سال‌های سال عمر کند، بیماری از او جدا شود و او بار دیگر به سینمای ایران بپیوندد. امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی  که در زمان بیماری او به دیدارش رفتند و با محوریت او فیلم «بی‌رنگی» را درباره بیماری آلزایمر ساختند  بار دیگر سراغ او بروند و فیلمی درباره معجزه بسازند و بگویند که دنیای بی‌رنگ بی‌بی پر از رنگ شد و او سرود مهربانی را بار دیگر به یادمان آورد.