نگرانم؛ فقط همین‌

از چند سالگی کار موسیقی را شروع کردی؟

تقریبا از 10 سالگی کار موسیقی را شروع کردم. موسیقی بخصوص آواز را خیلی دوست داشتم و چون به صدای دایی‌ام علاقه‌مند بودم به خوانندگی نیز روی آوردم. برای اولین بار نوازندگی دف را سال 67 در کنسرت شورانگیز دایی‌ام دیدم که توسط استاد کامکار اجرا می‌شد. آن موقع کلاس چهارم بودم، به دنبال آن جرقه‌ای به ذهنم خورد و به نوازندگی دف علاقه‌مند شدم. در 14 سالگی هم با دایی‌ام همکاری داشتم، در کنسرت نبود ولی با همدیگر ساز می‌زدیم و در کنار آن به دلیل علاقه‌ای که به آواز و شعر داشتم ردیف‌های استاد دوامی و استاد کریمی را از طریق یکی از بستگانم تهیه کرده بودم و شروع به کار کردم، به همراه آواز، دف را هم کار می‌کردم. باید بگویم که در هر دو اینها استادی نداشتم. ولی در دوره‌ای برای نت خوانی پیش بیژن کامکار رفتم و به توصیه ایشان نزد احمد خاک طینت رفتم، اما چیزی به من اضافه نشد، چون توصیه آقای کامکار بود این کار را انجام‌دادم.

پس فقط علاقه ذاتی بود؟

زمانی بود که حدود 12 ساعت دف می‌زدم، قبل از رفتن به مدرسه ردیف‌های آوازی را گوش می‌کردم به طوری که زندگی‌ام همواره موسیقی بود. در 16 سالگی هم برای اولین بار در آلبوم «حیرانی» دایی‌ام همکاری رسمی خود را شروع کردم.

دف می‌زدید دیگه؟

بله، دف می‌زدم چون هیچ موقع دوست ندارم کارهایی انجام دهم که تکراری باشد، دوست دارم که حرف خودم را بزنم برای همین صبر می‌کنم تا چیزی در من به وجود آید و از خودم باشد. برای همین آواز را خیلی دیرتر از دف شروع کردم.

از شعرهای غزلیات شمس استفاده می‌کنید یا مثنوی؟

شعرهای غزلیات شمس را بیشتر استفاده می‌کنم. چون از طرفی ضرباهنگ دارد و هم علاقه شخصی‌ام به این نوع شعرهای مولوی است.

در موسیقی‌تان بیشتر به تکنیک اهمیت می‌دهید یا موارد دیگری چون حال و هوا و احساس خودتان؟

بیشتر به احساس خودم اتکا می‌کنم تکنیک بخشی از کار است که برای هر کسی که ساز می‌زند به دست می‌آید و از نظر من در موسیقی و هنر چیزی که باید به وجود آورد که قبلا نبوده است و نه این که به صرف تکنیک اثری را ایجاد‌‌‌کنیم.

زهرا توسلی‌