صبور باشید

بصیرت داشته باشید: گام‌ها را با کودک نوپایتان تنظیم کنید. اگر فرزندتان اصرار دارد خودش بند کفش‌هایش را ببندد و شما نگران گذشت زمان و ترافیک هستید، از او بخواهید این کار را در خودرو یا در مسیر رفتن به مدرسه، انجام دهد.

آرامش خود را حفظ کنید: کلید اصلی حفظ آرامش این است که نباید بلافاصله عکس‌العمل نشان دهید. اگر بلافاصله عصبانی شوید دیگر کنترلی بر امور نخواهید داشت. صبر کنید، در مورد مشکل فکر کنید و تصمیم بگیرید که چه بگویید و چگونه رفتار کنید. بعد از این که به طورکامل موضوع را تجزیه و تحلیل کردید با فرزندتان در مورد احساسی که در آن زمان داشتید، صحبت کنید. بگذارید او بداند شما چه فکر می‌کنید. انتظارات واقعی داشته باشید: پروفسور گری والترز، استاد روان‌شناسی می‌گوید: «انتظارات ما در مورد رفتار کودک گاهی اوقات خارج از محدوده رشد ظرفیت ذهنی اوست.» اگر انتظارات خود را به او تحمیل کنید، اعتماد به نفس او را از بین خواهید برد و احساس ناامنی را در او افزایش می‌دهید.

به آنها قدرت مانور دهید: اگر فرزند شما اصرار دارد کاری را انجام دهد که شما با آن موافق نیستید، با آرامش کامل دلایل مخالفت خود را برای او توضیح دهید، سپس به او زمان دهید که به حرف‌های شما فکر کند. تجزیه و تحلیل موضوع در مقایسه با مجبور کردن کودک به انجام آنچه شما می‌خواهید صددرصد نتیجه بهتری خواهد داد. البته والدین باید در تصمیم‌های خود محکم و استوار باشند؛ اما مجبور کردن کودکان به انجام کارهایی که موافق میلشان نیست، عواقب بدی در پی دارد.

فراموش نکنید، به هر شکلی که شما عصبانیت خود را بروز دهید، یک الگوی رفتاری برای بروز احساسات کودکان هستید. به خود کمک کنید تا به فرزندانتان کمک کرده باشید. به مواقعی فکر کنید که در مقابل مدیر یا همکارانتان خشم خود را کنترل کنید. اگر شما می‌توانید صبور باشید پس چرا با عشق‌های کوچک زندگی‌تان این گونه نباشید. آموزش‌هایی که با صبر و حوصله ارائه شود، خیلی زود به وسیله کودکان فراگرفته می‌شود.

مهسا قندی‌