هستی از نیستی برتر است‌

لیالستانی که پیش از این فیلم‌های «بلندی‌های صفر» و «مصائب عاشق فقیر» را کارگردانی کرده است در فیلم میزاک داستان عاشقانه‌ای را در دو بخش روایت می‌کند. عشق بین یک دختر و پسرشمالی که منجر به ازدواج آنها می‌شود و دیگری عشق فرزند این دو به زندگی و آدم‌ها.  میزاک را جهانگیر کوثری تهیه کرده است و این روزها سپیده عبدالوهاب آن را تدوین می‌کند.با لیالستانی همراه شدیم تا او درباره میزاک و نوع ساختار آن بیشتر برایمان بگوید. این کارگردان که سریال‌های آواز در مه و بوی گل‌های وحشی را نیز کارگردانی کرده است با لهجه شیرین گیلکی به سوالات پاسخ داد تا ذهن مخاطبان میزاک را اکنون برای دیدن این فیلم آماده کند؛ مخاطبانی که لیالستانی را کارگردانی خاص می‌دانند که به سبک و سیاق خود فیلم می‌سازد.

طبق شنیده‌ها فیلم جدید شما ساختار تازه‌ای دارد، 40 دقیقه فیلم از نگاه 2 جوان است که می‌خواهند با هم ازدواج کنند و نیمه دوم فیلم بعد از ازدواج آنها و از نگاه جنینی است که هنوز به دنیا نیامده است. نگاه این جنین باید کاملا متفاوت از نگاه آدم‌های دیگر باشد.

بله. این نگاه متفاوت اما ساده است. نگاهی کاملا واقعگرایانه. جنین قبل از این‌که به این دنیا پا بگذارد آن را می‌بیند و با پدیده‌هایش آشنا می‌شود.

و شاید تصمیم بگیرد که به این دنیا پا نگذارد؟

برای اطلاع از تصمیم جنین باید منتظر اکران فیلم بمانید، اما واقعیت این است که ما باید خوشبینانه به زندگی و خلقت نگاه کنیم. برای طی کردن زندگی شاید خیلی چیزها فراهم نباشد، ولی در هر شرایطی هستی از نیستی برتری دارد. ما باید همواره این امکان را پاس بداریم چون هست شدن برای همه امکان‌پذیر نیست. حیات برای هر موجودی ارزشمند است.

حتما انگیزه خاصی داشتید که حیات را از نگاه یک جنین به تصویر بکشید؟

می‌خواستم یک جنین را قبل از تولدش با چالش روبه‌رو کنم و به او قدرت انتخاب بدهم که در رویارویی با این چالش‌ها آیا بازهم به این نتیجه می‌رسد که این دنیا ارزش آمدن دارد. واقعا اگر این جنین بداند که در برخی نقاط این دنیا کودکان را بی‌رحمانه می‌کشند بازهم دوست دارد تولد را تجربه کند. اما با همه اینها تلاش کردم نگاه خوشبینانه‌ای به ماجرا داشته باشم چون زندگی در هر شرایطی ارزشمند است.

در میزاک هم نگاه فلسفی‌ای را که در آثار قبلی خود داشتید، ادامه دادید؟

خیر. به پیچیدگی آثار قبلی‌ام نیست. فیلم بسیار ساده و روان است و داستانی مشخص دارد که می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند.

گویا فیلمنامه را 10 سال پیش نوشته‌اید؟

بله. فیلمنامه را 10 سال پیش نوشتم. در این مدت با دوستان زیادی راجع به آن صحبت کردم و هرسال یک‌بار آن را بازنویسی کردم تا این‌که از 2 سال پیش به صورت جدی تصمیم گرفتم فیلم را بسازم.

در این 10 سال نگاهتان به دنیا و مسائل تغییر نکرد، چون جامعه ما که خیلی تغییر کرده است؟

در سن و سالی که من دارم اصول اعتقادیم تغییر نمی‌کند. شاید فرم آنها عوض شود، اما اصول و جهان‌بینی تغییرناپذیرند.

جنینی که از نگاه او دنیا را می‌بینیم دختر است یا پسر؟

فرق نمی‌کند که دختر باشد یا پسر.

چگونه فرق نمی‌کند. نگاه زنان به دنیا با نگاه مردان کاملا متفاوت است.

من به کل خلقت فکر می‌کنم. جنسیت بعد از تولد جایگاه پیدا می‌کند و در واقع این تعاریفی است که در دنیای خاکی شکل می‌گیرد. این دعواها بعد از تولد رخ می‌دهد. وقتی از روح صحبت می‌کنیم جنسیت محلی از اعراب ندارد.

آیا در میزاک تداخل زمان‌ها را هم شاهد خواهیم بود؟

خیر. در میزاک زمان شکسته نمی‌شود و همه چیز واقعی اتفاق می‌افتد. همه چیز ساده است تا مخاطب راحت با آن ارتباط برقرار کند.

آیا برای نشان دادن نگاه جنین از ترفند خاصی استفاده کرده‌اید؟

کارهایی کرده‌ایم. مسلما وقتی کارگردان پشت دوربین قرار می‌گیرد فیلم را از نگاه خود روایت می‌کند، اما اکنون یک کودک هم وجود دارد که حتما زاویه نگاهش باید با زاویه نگاه کارگردان تفاوت داشته باشد.

طاهره آشیانی‌