حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نوای ناب دوتار
بتول خالدی: این هفته برای این که هم ذائقه شما را تغییر دهیم و هم حال و هوای این ستون را عوض کنیم، رفتهایم سراغ موسیقی نواحی ایران؛ موسیقی که از چنان تنوع و رنگارنگی برخوردار است که هر چه در مورد آن بنویسیم کم است.
نواحی مختلف ایران همانطور که فرهنگ و آداب و رسوم خاص خودشان را دارند، موسیقیشان نیز مختص به خودشان است.
از این حرفها که بگذریم و اصلا به روی خودمان نیاوریم که موسیقی هر منطقه را نوع زندگی مردم ، فرهنگ آن منطقه و نوع داد و ستد فرهنگیاش با سایر مناطق همجوار (چه در داخل و چه در خارج ایران) میسازد، میرسیم به ساز دوتار که باشنیدن نامش بیاختیار یاد خراسان میافتیم و دوتار نوازان برجستهای که در این منطقه زندگی میکردهاند و میکنند.
این هفته قرار است آلبوم یکی از دوتار نوازان و خوانندههای برجسته این منطقه را معرفی کنیم که از سوی انتشارات حوزه هنری در قالب 3سیدی روانه بازار شده و نامش «سیمرغ» است.
نوازنده و خواننده این اثر نورمحمد درپور است که هر چه در باب خودش، هنرش و شخصیتش بنویسیم کم است.
او دوتار نوازی است که سال 1313 به دنیا آمده و متعلق به فرهنگ دوتار نوازی تربت جام است.
درپور مثل خیلی دیگر از اساتید و پیشکسوتان موسیقی نواحی ایران، سالهای سال است که با سازش زندگی میکند و سازش هم سالهای سال است که او را در غمها و شادیها و زندگی روزمرهاش همراهی میکند.
درپور بدون واسطه یا با واسطه از اساتیدی چون ملایاسین مریدار، ملامختار، ملامقری، مرتضی پری، عبدالحمید رسولی و پدرش نواختن ساز دوتار و مقامهای موسیقایی تربت جام را آموخته است.
او حالا راوی بخشی از هویت فرهنگی ماست، گنجینهای که باید کنارش بنشینی و به صدای ساز و آوازش گوش کنی تا پی به ارزشش ببری.
پیش از این نشر ماهور هم آلبوم موسیقی تربتجام را با هنرنمایی این هنرمند روانه بازار کرده بود که سرشار از لحظات ناب و زیبا و ماندگار بود. در این اثر (سیمرغ) که در برگیرنده اجرای مقامهای متنوعی از درپور است، مخاطب نیز لحظات زیبایی را کشف میکند، اما باز هم به نظر میآید که آن آلبوم چیز دیگری بود.
گفت و گو
