آرایش ضدامریکایی دولتهای امریکای لاتین

آرایش سیاسی تازه منطقه را پس از این رویداد از نظر دوری و نزدیکی به امریکا مرور می‌کنیم. این مطلب از خبرگزاری امریکایی آسوشیتدپرس استخراج شده است:

امریکای جنوبی:

آرژانتین:‌چپ میانه، امریکا را به دخالت در امور منطقه متهم می‌کند.

برزیل: چپ میانه، رقیب اقتصادی امریکا، که در عین حال در زمینه سوخت‌های غیر فسیلی و سیاست‌های دیگر با امریکا همکاری می‌کند.

بولیوی: سوسیالیست، متحد هوگو چاوز رئیس‌جمهور ضد امریکایی ونزوئلا

پاراگوئه: رئیس‌جمهور منتخب آن چپ میانه است و هنوز معلوم نیست چه رابطه‌ای با امریکا خواهد داشت.

شیلی: چپ میانه، پیرو تجارت آزاد با امریکا.

اکوادور: چپگرا، متحد چاوز، با سلطه شرکت‌های امریکایی مبارزه می‌کند.

اروگوئه: چپ میانه، خواهان تجارت آزاد با امریکاست.

پرو: راست میانه، گاهی به چاوز خصومت می‌ورزد.

ونزوئلا: سوسیالیست، همراه با کوبا بیشترین خصومت را نسبت به دولت امریکا دارد.

کلمبیا: محافظه‌کار، دولت طرفدار بازار آزاد و دریافت کننده مهم کمک امریکا.

امریکای مرکزی:

پاناما: راستگرا، دارای روابط نزدیک تاریخی با امریکا.

کاستاریکا: راستگرا، حامی تجارت آزاد با امریکا، با سرمایه‌گذاری‌های فراوان امریکا.

هندوراس: چپ میانه، با روابط تاریخی نزدیک با امریکا.

نیکاراگوئه: چپگرا، اغلب مداخله امریکا را محکوم اما از کمک واشنگتن استقبال می‌کند.

السالوادور: محافظه‌کار، تنها کشور قاره امریکا که برای کمک به واشنگتن نیرو در عراق دارد.

گواتمالا: چپ میانه، با روابط نزدیک و تاریخی با امریکا.

امریکای شمالی:

مکزیک: محافظه کار، از پیمان تجارت آزاد با دولت امریکا حمایت و در عین حال از رفتار این کشور با مهاجران مکزیکی انتقاد می‌کند.

حوزه کارائیب:

کوبا: کمونیست، از سال 1959 پای امریکا را از خاک خود کوتاه کرده است.

جمهوری دومینیکن: راستگرا، با روابط تاریخی نزدیک با امریکا.

هائیتی: چپ میانه، به‌شدت به کمک‌های امریکا  و کشورهای دیگر متکی است.