ایده آزادسازی زندانی چطور اجرایی شد؟
از آنجا که مدرسه ما غیرانتفاعی و سطح مالی خانواده دانشآموزان ما نیز متوسط رو به بالاست، علاقهمند بودیم بچهها کمی درگیر فضاهای اجتماعی شوند و با لایههای ضعیف جامعه که با فقر اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند، بیشتر آشنا شوند. بر همین اساس، خیریهای با رویکرد مشارکت والدین و دانشآموزان تاسیس کردیم. بحث روی این موضوع بود که دانشآموزان از آن فضای عافیتطلبی که همواره به امکانات و رفاه دسترسی دارند، کمی فاصله بگیرند و متوجه بخشی از جامعه شوند که درگیر مسائل مادی به انحای مختلف هستند. این خیریه تاکنون حدود ۳۲ فعالیت به انضمام بحث آزادی زندانیان داشته که این ۳۲ فعالیت، درنتیجه مشارکت مالی و اجرایی اولیا و دانش آموزان بوده است.
منظور از ۳۲ فعالیت چیست؟
مثلا بحث پویش نذر کتاب که چند سال است در مدرسه راهاندازی کردهایم. در این پویش، بچهها کتابهای تحصیلی، کتابهای آموزشی، حتی کیف و کوله و اقلام آموزشی را در پایان سال به ما تحویل داده و ما نیز آن را در مناطق و نقاط کم برخوردار توزیع میکردیم. یا در مهرماه، لوازم آموزشی مانند خودکار، کیف، اقلامی که بچهها نیاز دارند تهیه و بستهبندی میکنیم که البته صفر تا ۱۰۰ این اقدام خداپسندانه را اولیا و دانشآموزان انجام میدهند. در غدیر نیز اطعام غدیر را داشتیم و همین امسال حدود
۴۰ پرس غذا را در مدرسه و با کمک دانشآموزان طبخ و سپس بستهبندی کردیم و بچهها با کمک اولیا غذاها را توزیع کردند. غذا را نیز به همراهان بیماری که در بیمارستانهای تهران حضور داشتند یا از شهرستان در تهران حضور یافته و در خوابگاه بیمارستان مستقر بودند، تقدیم کردیم. در مجموعه این فعالیتها، یک بخش نیز به ایده آزادسازی زندانی اختصاص یافت. اولین پویش ما دو سال قبل و همزمان با روز مادر برگزار شد و توفیق یافتیم که دو مادر جرایم غیرعمد مالی را به کانون گرم خانواده بازگردانیم. معاونت ستاد دیه آقای عابدی خیلی همکاری کردند و این مادران را معرفی کردند و پس از جمعآوری حدود
۱۰۰ میلیون تومان هر دو آزاد شدند. امسال هم با ۴۰ میلیون تومانی که جمعآوری شد، یک زندانی مرد ۵۸ ساله آزاد شد. ایشان برای درمان همسرش مبلغی را قرض گرفته اما نتوانسته بود آن را ادا کند که یک بخش از بدهی ایشان را کمک کردیم.
چه تعداد دانشآموز در جمعآوری مبلغ شرکت داشتند؟
با توجه به عدم دسترسی به دانشآموزان و اینکه فضا مجازی بود، در دهه محرم که مدرسه تعطیل بود، پویش عطش را راهاندازی کردیم. حدود ۴۵ خانواده با دانشآموزان کمک کردند این موضوع اجرایی شود.
۴۰ میلیون جمعآوری شد و با توجه به اعلام ستاد دیه که گفت میتوان این مبلغ را صرف آزادی زندانی کرد، اختصاص لازم صورت گرفت.
زندانیان مورد نظر فاکتورهای خاصی داشتند؟
تمرکز بیشتر روی فضای غیرعمد و کسانی است که از بد روزگار گرفتار شدهاند. از آنجا که مرجع و منبع مورد وثوقی برای تحقیق نداریم، با هماهنگی ستاد دیه تهران که به خوبی به این مسأله اشراف داشته و صلاحیت دارند، اقدام میکنیم.
چطور دانشآموزان و اولیا را برای مشارکت در آزادسازی زندانی ترغیب کردید؟
یکی از دغدغههای اصلی خانواده دانشآموزان ما، بحث تمول و امکاناتی است که به راحتی در اختیار بچهها قرار میگیرد اما سپاسگزار آن نیستند. به همین علت آنها همذاتپنداری بسیاری با این ماجرا کردند. مثلا سه سال پیش و به مناسبت عید غدیر اعلام کردیم که قصد داریم در یکی از روستاهای محروم ورامین لقمههای جوجه کباب توزیع کنیم و مسابقه برگزار کنیم. خانوادهها نیز همکاری کردند و حدود ۳۰ دانشآموز با ما همراه شدند و به آن روستا رفتیم. در روستا در نقطهای از پارک متمرکز شده و غرفه زدیم. تمام بحثهای مالی در اختیار خانوادهها و اجرای آن با دانشآموزان بود. در این فضا بچهها به شدت تحت تأثیر قرار گرفتند. به حدی که وقتی دانشآموزان لقمهها را آماده میکردند، خودشان میل نمیکردند و میگفتند آن را در اختیار کسانی قرار دهیم که در ایستگاه حضور دارند.
از احساس دانشآموزان نسبت به انجام کار خیر بگویید.
اینکه متوجه شدند لایههای ضعیفی در جامعه وجود دارد که نیازمند کمک هستند ما این تحول را بهطور محسوس در آنها میبینیم.
بحث آزادسازی زندانیان تداوم خواهد یافت؟
بله حتما ادامه خواهیم داد.