بررسی احتمال محرومیت مادام العمر برای خواهران منصوریان؛ قانون چه می‌گوید؟

جام جم آنلاین – بیانیه فدراسیون ووشو باورنکردنی است. نمونه آن در هیچ فدراسیون دیگری رویت نشده است. طبق ادعای فدراسیون ووشو سه خواهر پرافتخار ووشوی ایران یعنی شهربانو، الهه و سهیلا به فدراسیون رفته‌اند و درگیری عجیبی را راه انداخته‌اند. 

۳ خواهر و یک جنجال 
پرونده جنجالی خواهران منصوریان بار دیگر ورزش ایران را با یکی از پرحاشیه‌ترین اختلافات سال‌های اخیر روبه‌رو کرده است. سه ورزشکار پرافتخار ووشوی ایران که سال‌ها برای کشور افتخارآفرینی کرده‌اند اکنون در مرکز یک مناقشه کم‌سابقه قرار گرفته‌اند، مناقشه‌ای که اگر ادعا‌های مطرح‌شده درباره آن اثبات شود می‌تواند تبعات انضباطی سنگینی به همراه داشته باشد.
براساس بیانیه منتشرشده از سوی فدراسیون ووشو، شهربانو، سهیلا و الهه منصوریان به دلیل اختلافات ایجادشده با مسئولان فدراسیون به محل فدراسیون مراجعه کرده و درگیری‌هایی رخ داده است. در این بیانیه حتی ادعایی مطرح شده مبنی بر اینکه یکی از این سه خواهر به عمد به خود آسیب زده تا مسئولیت آن متوجه فدراسیون شود. با این حال باید توجه داشت که این موارد در حد ادعای فدراسیون است و اثبات یا رد آنها در صلاحیت مراجع قضایی و ارکان انضباطی مربوطه قرار دارد.
اما اگر تمام این اتهامات ثابت شود آیا امکان محرومیت مادام‌العمر خواهران منصوریان وجود دارد؟ این جنجال بزرگ قرار است به کجا برسد؟

قانون و مقررات بین المللی مقابل اقدام ۳ خواهر 
از نظر حقوق ورزشی چنین امکانی وجود دارد، اما صدور آن به سادگی انجام نمی‌شود. در اغلب فدراسیون‌های ورزشی ایران و همچنین مقررات بین‌المللی محرومیت مادام‌العمر شدیدترین مجازات انضباطی محسوب می‌شود و معمولاً برای تخلفاتی در سطح فساد سازمان‌یافته، تبانی، دوپینگ‌های سنگین و تکرار رفتار‌های بسیار خطرناک یا خشونت‌آمیز در نظر گرفته می‌شود.
اگر فرض کنیم درگیری فیزیکی در ساختمان فدراسیون رخ داده باشد کمیته انضباطی می‌تواند احکامی از توبیخ و جریمه نقدی تا محرومیت‌های چندماهه یا چندساله صادر کند. حتی در مواردی که توهین، تهدید، ضرب‌وشتم یا اخلال در فعالیت اداری یک فدراسیون اثبات شود امکان محرومیت‌های طولانی‌مدت نیز وجود دارد. با این حال فاصله زیادی میان «محرومیت طولانی» و «محرومیت مادام‌العمر» وجود دارد.
نکته مهم دیگر سابقه برخورد فدراسیون ووشو با همین ورزشکاران است. در سال‌های گذشته نیز پرونده‌های انضباطی میان خواهران منصوریان و فدراسیون مطرح شده و حتی محرومیت‌هایی برای برخی از آنها صادر شد، اما این احکام بعد‌ها کاهش یافت یا مورد بخشش قرار گرفت. همچنین در یکی از پرونده‌های اخیر محرومیت‌های ۱۰ و ۱۴ ماهه برای برخی از خواهران منصوریان اعلام شد که نشان می‌دهد رویه انضباطی فدراسیون بیشتر به سمت محرومیت‌های مدت‌دار حرکت کرده است.
از سوی دیگر اگر ادعای آسیب رساندن عمدی به خود با هدف متهم کردن دیگران اثبات شود موضوع می‌تواند ابعاد حقوقی و حتی کیفری پیدا کند و صرفاً یک تخلف ورزشی تلقی نشود. با این وجود، حتی در چنین شرایطی نیز صدور محرومیت مادام‌العمر نیازمند استدلال حقوقی بسیار قوی و طی شدن فرآیند‌های رسیدگی متعدد خواهد بود.

مدال مصونیت ایجاد نمی‌کند
عامل دیگری که می‌تواند در تصمیم‌گیری نهاد‌های انضباطی اثرگذار باشد جایگاه قهرمانی و سابقه ملی این ورزشکاران است. شهربانو، سهیلا و الهه منصوریان طی سال‌های گذشته از موفق‌ترین چهره‌های ووشوی بانوان ایران بوده‌اند و ده‌ها مدال آسیایی و جهانی در کارنامه دارند. اما شاید آنها خودشان هم خوب بدانند که کسب مدال حتی در بزرگ‌ترین میادین ورزشی چیزی به نام مصونیت قضایی ایجاد نمیکند. 
اگر پرونده به سمت صدور حکم سنگین حرکت کند محتمل‌ترین سناریو محرومیت چندساله، جریمه نقدی، سلب برخی مسئولیت‌های فنی یا محدودیت فعالیت در مسابقات رسمی خواهد بود. با این حال محرومیت مادام‌العمر از لحاظ قانونی قابل تصور است و گزینه‌ای دور از انتظار به نظر نمیرسد.
سرنوشت این پرونده در جلسات رسیدگی و بر اساس مدارک و مستندات تعیین خواهد شد، جایی که مشخص می‌شود آیا این ماجرا به یکی از سنگین‌ترین احکام تاریخ ووشوی ایران ختم می‌شود یا پرونده‌ای دیگر به فهرست اختلافات قدیمی میان فدراسیون و خواهران منصوریان اضافه خواهد شد.