غدیر و تقویت سرمایه اجتماعی 

چنین رویداد‌هایی صرفا مراسم‌های مناسبتی نیستند بلکه بستری برای شکل‌گیری و تقویت هویت جمعی در جامعه محسوب می‌شوند. این هویت جمعی می‌تواند در سطحی گسترده‌تر از بروز و تعمیق شکاف‌های اجتماعی جلوگیری کند؛ شکاف‌هایی که گاهی ممکن است در اثر تفاوت‌های طبقاتی، نظرات، سلایق سیاسی و فرهنگی در جامعه شکل بگیرد. درواقع هنگامی که اقشار مختلف مردم با سلایق و دیدگاه‌های متفاوت در اجتماعی بزرگ و فراگیر حضور پیدا می‌کنند، نوعی احساس تعلق مشترک و همبستگی اجتماعی میان آنها تقویت می‌شود. 

مهم‌ترین پیامی که این اجتماعات مردمی برای دشمنان کشور به‌همراه دارد، نمایش و تقویت همین سرمایه اجتماعی است. حضور گسترده مردم در مراسم‌های عمومی نشان می‌دهد با وجود تفاوت دیدگاه‌ها و سلایق، همچنان نقاط مشترک مهمی وجود دارد که جامعه را در کنار یکدیگر نگه‌می‌دارد. این حضور بستری برای شکل‌گیری تعاملات سازنده و تجربه‌های مشترک اجتماعی است. 

جشن‌ها و آیین‌های مذهبی از این منظر، نوعی زبان مشترک میان مردم ایجاد می‌کنند. ممکن است افراد از قومیت‌ها، فرهنگ‌ها، گرایش‌های فکری و حتی سلایق سیاسی متفاوتی برخوردار باشند و در برخی موضوعات با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند، اما حضور در چنین مناسبت‌هایی نشان می‌دهد در اصول بنیادینی همچون حفظ میهن، دفاع از منافع ملی، امنیت کشور و حفظ انسجام اجتماعی با یکدیگر اشتراک نظر دارند. 

از سوی دیگر، در کنار این حضور گسترده و مسئولانه مردم، حکومت و مسئولان نیز وظایف مهمی بر‌عهده دارند. مهم‌ترین مسأله‌ای که امروز در صدر دغدغه‌های عمومی قرار گرفته، موضوع معیشت و مسائل اقتصادی مردم است. مسئولان باید نسبت به تامین امنیت اقتصادی و معیشتی جامعه تعهد جدی و بنیادین داشته باشند و این موضوع را در اولویت تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های خود قرار دهند. واقعیت این است که اقتصاد کشور با چالش‌هایی مواجه است.

از این رو کنترل تورم، ایجاد ثبات اقتصادی، مدیریت صحیح نقدینگی، اصلاح سیاست‌های پولی و مالی و برقراری انضباط مالی از جمله اقداماتی است که می‌تواند زمینه افزایش اعتماد عمومی را فراهم کند. هرچه مردم آثار این اقدامات را بیشتر در زندگی خود مشاهده کنند، سرمایه اجتماعی کشور نیز تقویت خواهد شد.

مردم در مقاطع حساس نشان داده‌اند برای دفاع از کشور، امنیت ملی و ارزش‌های خود در میدان حضور دارند و حتی از جان خود نیز دریغ نمی‌کنند. در مقابل، انتظار طبیعی آنان این است که مسئولان نیز نسبت به مشکلات، دغدغه‌ها و مطالبات‌شان حساس باشند و برای رفع آنها تلاش کنند.