پرورش گوجه فرنگی در آبهای شور

براساس مطالعات انجام شده در گوجه فرنگی هایی که با استفاده از آب شور رقیق آبیاری شده اند ، رشد ترکیبات آنتی اکسیدان به میزان چشمگیری افزایش خواهد یافت.

کد خبر: ۱۳۱۷۷۴

پی بردن به این که وقوع پدیده ای طبیعی می تواند با استفاده از مقدار کمی نمک تولید آنتی اکسیدان در بسیاری از محصولات را تحت تاثیر قرار دهد، از اهمیت خاصی برخوردار است.
براساس طبقه بندی ارزش مواد غذایی ، محصولات و گیاهان مقاوم در برابر شوری ، همواره این دسته از مواد غذایی با استقبال چشمگیر مصرف کنندگان مواجه بوده است.
استفاده از آب شور برای آبیاری محصولات می تواند از افزایش نگرانی ها در خصوص آبیاری بکاهد. منابع آب آبیاری مانند منابع آب آشامیدنی کم کم کاهش می یابد و از سویی دیگر کیفیت آب آشامیدنی و آب آبیاری در سراسر جهان همچنان سیر نزولی را طی می کند.
حدود 70 درصد از کل آب شیرین موجود، در کشاورزی استفاده می شود. براساس مطالعات و بررسی های آماری سازمان ملل ، استفاده از آب شیرین برای آبیاری از سال 1960 ، بیش از 60 درصد در سراسر جهان افزایش پیدا کرده است. همچنین آبیاری نامناسب ، ضعیف و همچنین استفاده از روشهای زهکشی منجر به افزایش تدریجی نمک در حدود یک هشتم از مزارع تحت کشت آبی شده است .اگرچه اکنون طرحهای در نظر گرفته شده برای نمک زدایی که می توانند نمک را از آب شور حذف کند، در حال اجرا هستند؛ اما استفاده از آنها هزینه بالایی دارد، برای مثال فرایند نمک زدایی که با استفاده از جوشاندن ، مواد معدنی محلول در آب را جدا کرده و سپس بخار آب را در جریان عمل تقطیر به آب شیرین تبدیل می کند، به مقادیر زیادی سوخت نیاز دارد که هزینه بسیاری دارد.
محققان بر این باورند که آب شور رقیق می تواند تولید ترکیبات آنتی اکسیدان قوی مانند ویتامین C یا E در گیاه را تحریک کند. گیاهان برای محافظت از خود در مواقعی که تحت تنش هایی مانند شوری ، خشکسالی و دیگر محرکهای آسیب رسان قرار می گیرند، ترکیبات آنتی اکسیدان تولید می کنند.
در این تحقیق گوجه فرنگی های پرورش داده شده در سراسر دنیا که از مقاومت نسبی در برابر شوری برخوردار هستند مورد بررسی قرار گرفتند. گونه های مختلفی از گیاه گوجه فرنگی شامل متدوال ترین آنها که در تهیه سالاد از آن استفاده می شود در سطوح متفاوت شوری پرورش داده شد. همچنین وضعیت میوه ها از نظر مواد مغذی نیز بررسی شد.
بررسی های انجام شده نشان می دهد که در گوجه فرنگی های پرورش داده شده در 10 درصد از آبهای شور سطح ترکیبات آنتی اکسیدان به مراتب افزایش یافته است. آب خارج شده از خاک آبیاری شده به عنوان جریان برگشتی آبیاری شناخته شده است و بیشتر شوری آن معادل 10 درصد شوری آبهای شور دریاهاست. حدود یک سوم از آب آبیاری به جریان برگشتی آب تبدیل می شود، بنابراین مقادیر عظیمی از این آب شور در خاک باقی می ماند که می تواند دوباره به وسیله گیاه مورد استفاده قرار گیرد.
محققان نشان داده اند که برای آبیاری گیاهان می توان از آب شور استفاده کرد؛ اما محصولات به دست آمده در این روش از کیفیت غذایی پایین تری برخوردار هستند، ولی باید توجه کرد که محصولاتی مانند گوجه فرنگی براساس ارزش ویتامین های موجود در آن و تاثیر محصول بر مصرف کننده به فروش می رسند و در صورتی که میزان آنتی اکسیدان ها در محصولی افزایش یافته باشد به یقیین از ارزش نسبتا بالاتری برخوردار است.