آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
پاتوق
پاتوق من جاهای زیادی است. کتابخانه ملی اما آرامشبخشترین نقطه این شهر برای من است. خصوصا در شیفت شب که آرامش فراوانی آنجا حاکم است. شاید برای عده کمی این طور باشد.
صدای فوارههای همیشه روشن میان راهروهایش، در تجسم سکوت، آجرهای زردش، سقف بلندش، سبزیهای فرهیخته اش. ستونهای سیمانی رفیعش، معماری بینظیرش و سکوتش و سکوتش و سکوتش... فراغت از هیاهو و شلوغی شهر و تاب خوردن در جایی که همه کتابهای این سامان، به فاصله چند دقیقه کنار دست توست. درک کتابخانه برای بعضیها مترادف درس خواندن است؛ برای من اما فقط آرامش است، آرامش و وسعت یافتن. در این شهر این روزها هیچ جا به اندازه این ساختمان مرا ماوا نیست. کتابها و کتابخانهها را بیشتر از درس و درس خواندنها باید جدی گرفت. کتابخانهها را باید زیست و آنها را با تمام وجود صفا داد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
