این لاکچری‌ها واقعی نیستند!

به گزارش جام‌جم، قضات در نمایش موزیکال «اشک‌ها و لبخندها» از بازیگران سرشناس استفاده نکرده است. او در این باره اظهار می‌کند: در درجه اول کیفیت اجرا برای من خیلی مهم بود. می‌خواستم کیفیت اجرا از نظر آوازی و موزیکال به کیفیت اجراهای جهانی نزدیک باشد.
او ادامه می‌دهد: اگر قرار بود این نمایش موزیکال هم مثل اکثر اجراهای این روزها با گروهی از بازیگران سرشناس روی صحنه می‌رفت، بی شک به لحاظ آوازی و موزیکال توقعات من برآورده نمی‌شد و همه تلاشم بر این بود در انتخاب‌هایم طوری عمل کنم که بتوانم به استانداردهای جهانی نزدیک‌تر شوم. کارگردان اشک‌ها و لبخندها که پیشتر در سال 1392 این نمایش را در تهران روی صحنه برد و با استقبال خوبی نیز رو‌به‌رو شد درباره اولویت‌بندی موسیقی و نمایش در این اثر گفت: هر دو وجه یعنی موسیقی و آواز و بخش نمایشی به یک میزان برای من در اشک‌ها و لبخندها مهم است. هرگز در این تیپ کارها نمی‌توان یکی از وجوه یک نمایش موزیکال را به دیگری اولویت داد و به بالاترین کیفیت ممکن فکر کرده‌ایم. همه بازیگران اشک‌ها و لبخندها حرفه اصلی‌شان خوانندگی است و در این زمینه بسیار مستعد هستند. به لحاظ بازیگری هم همه استانداردهای لازم را دارند و به‌خوبی در تمرینات توانسته‌اند از پس هر دو بخش بر برآیند. این کارگردان درباره مقوله «تئاتر لاکچری» در سال‌های اخیر اظهار می‌کند: هرگز مفهوم تئاتر لاکچری که این روزها در ادبیات نمایشی ما وارد شده را درک نکرده‌ام. لاکچری بودن را همیشه در کیفیت و محتوا دیده‌ام.
نمایش موزیکال اشک‌ها و لبخندها با رهبر ارکستری به نام نصیر حیدریان و بازیگرانی که آواز و موسیقی را به شکل حرفه‌ای پیگیری کرده‌اند، بسیار لاکچری‌تر از خیلی از این آثار است که به اسم لاکچری در فضای هنری این روزها روی صحنه رفته‌اند. فکر و مفهوم درست و کیفیت قوی مفهوم لاکچری بودن یک اثر را دارد.
لاکچری یعنی کیفیت بالا. ولی آیا برخی آثار پرزرق و برق اکران شده در سال‌های اخیر کیفیت فوق‌العاده‌ای داشته‌اند؟