پاتوق
من چیزی شبیه بازی خیالی دارم. شاید به تسامح بتوانیم به آن بگوییم بازی. من در خلوت خود یا حتی اگر کسی کنارم باشد و اهل آن نیز باشد این بازی را میکنم. به این صورت که مثلا شروع میکنم در ذهنم اسم هرچه پرنده، درخت یا غذا را میگویم. بعضی اوقات پیچیدهترش هم میکنم. مثلا کلماتی که با یک حرف خاصی شروع میشوند، یا کلماتی که به یک موضوع خاصی اختصاص دارند. این کار موجب میشود که ذهنم در پیدا کردن کلمات مشابهی که کمتر از آنها استفاده میکنم سریعتر عمل کند. خودم از این بازی خیلی خوشم میآید.
گفت و گو
