در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشتی از حامد عسکری شاعر و نویسنده
بفرمایید فروردین ...
یک چیزی قبل از شروع ستون برایتان میگویم بعد میروم سراغ اصل مطلب، امروز صبح که داشتم توی مترو میآمدم روزنامه، مرد موقر و خوشتیپ و معطری با عینک مطالعه داشت توی مترو جامجم میخواند. کامم خوشمزه شد. داشت ستون امید مهدینژاد عزیز که اون کله همین صفحه بغل بساط ما بساط کرده را میخواند که جلو رفتم و سلام کردم. و گفتم هر روز جامجم میخوانید یا اتفاقی امروز؟ فکر کرد فضولم، رو ترش کرد، گفتم من فلانی هستم و ستونم را نشانی دادم. یخش وا شد و کلی از روزنامه تعریف کرد. من هم به قول بمیها چهارذوق بودم. بعد گفت 12 سال است که جامجم میخرد و تمامش را هم میخواند. یکی دو ایستگاه گپ و گفت کردیم. از همینجا بهگیله مرد نازنین همسفرم مجدد سلام میکنم .
و اما بعد
امسال هم تمام شد. تقویمهای 97 حالا دیگر نفسهای آخرشان را میکشد و تقویمهای 98 دارد گرم میکند برای ورق خوردن ... تمام شد با همه خوبیها و تلخیها و شیرینیهایش ... با همه بحرانهایش، با همه بالاپایین رفتنهای سکتهآور دلار و سکه و یورو ... با همه تحریمها با همه موفقیتها ... با گوشت کیلویی 120 هزار تومن و آجیل کیلویی 300هزار تومن ...جان به جانمان کنند ایرانی هستیم. حالا شاید هر از گاهی تیکه و کنایهای بار هم کنیم. توی صف و نوبت هم بزنیم. بیاخلاقی کنیم و بیانصافی ولی به وقتش عین کوه پشت همیم. نوروز امسال هم رسید. بیآجیل بیبو و برنگ به قول حسین پناهی نازنین شام که نیست زحمت خوردنش هم نیست. این روزهای باقی مانده را فکر کنیم به کارهایمان ... به کارهایی که باید میکردیم و نکردیم و به کارهایی که نباید انجام میدادیم و مرتکب شدیم. توی این یک ساله اگر این قلم و صاحبش دلی را رنجاند و آهی بر سینهای نشاند حلال کند که به این عمرها اعتباری نیست. بهترینها را برایتان آرزو میکنم.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
