پلی میان مردم و مسوولان

: شبکه سیمای فارس از زمره شبکه های محلی است که در جنوب ایران تولیدات خود را برای مخاطبان خود به نمایش می گذارد.

کد خبر: ۱۱۹۷۸۶

آنچه این شبکه را از اهمیت شایان توجهی برخوردار می کند ، قدمت و نقش مبنایی این خطه در ایجاد و دوام کشور بزرگ ایران است. این ناحیه پهناور از قدیمی ترین مراکز تمدن بشری محسوب شده و قرنها مرکز حکومت شاهنشاهی ایران بوده است.
پیش از اسلام 2 سردار بزرگ ایران از این منطقه برخواستند و هر کدام تشکیل دهنده سلطنتی گسترده و طولانی به نام هخامنشی (کوروش) و ساسانی (اردشیر بابکان) بودند. مرکز استان فارس شیراز است. شهری که به نام گل و شعر مزین شده و عروس شهرهای ایران خوانده می شد. این مکان از قدیمی ترین شهرهایی می باشد که مدتها مرکز ایران بوده است.
شواهد و آثار تاریخی ، نشان دهنده آن است که قدمت شهر شیراز به دوران پیش از اسلام می رسد. در دوره امویان با کاهش اهمیت شهر استخر ، کم کم این شهر رو به آبادانی رفت. پررونق ترین دوران شیراز ، عهد صفویه و زندیه بوده است. کریمخان زند ، آن ناحیه را به عنوان پایتخت کشور برگزید. براساس سرشماری سال 1370 جمعیت این استان بالغ بر 3.618.652 نفر بوده ، از این لحاظ رتبه پنجم را میان استان های کشور بخود اختصاص داده است و از نظر قومی و فرهنگی دارای تنوع و غنای بسیاری است.
شبکه استانی سیمای فارس در چنین فضایی امکان خلاقیت و شکوفایی محتوایی و هنری را در زمینه تولیدات تلویزیونی پیدا کرده است. این شبکه مانند دیگر شبکه های محلی دارای برنامه های متنوعی به لحاظ موضوع و ساختار است. نگاهی گذرا به تولیدات این شبکه نشان می دهد که این مرکز نیز مانند دیگر شبکه های محلی به آفت کلی گویی و تناسب نداشتن با نیازها و فرهنگ محدوده فعالیت خویش مبتلاست. به سخنی دیگر ، برنامه های این شبکه از جمله عمومی ترین آنها مانند کودکانه و فصل تازه ریشه ای در تاریخ و فرهنگ غنی منطقه ندارد.
به عنوان مثال برنامه کودکانه از نظر موضوع تاثیرگذاری ندارد و با نیازهای مخاطب همراهی نمی کند و تلاشی برای انتقال فرهنگ بومی به مخاطب را نشان نمی دهد. به گونه ای که به همین علت گویش ، پوشش و صحنه آرایی آن هم از جنبه های مختلف هنری و محتوایی جذاب به نظر نمی آیند. برنامه ای با موضوع و ساختار فصل تازه در همه شبکه های استانی رواج دارد و بیشتر نسبت به دیگر برنامه ها از تاثیرگذاری بیشتری بهره مند است.
برجسته ترین ویژگی آن را باید در گرایش بومی و محلی آن دانست ، به این معنا که در برنامه به مسائل و مشکلات منطقه توجه شده است. زبدگان فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی محلی را به میهمانی دعوت می کند و به عبارتی دیگر به عنوان پلی میان مدیران و بزرگان منطقه با مخاطبان عمل می کند. علاوه بر این ، آیتمهای دیگری در برنامه گنجانده می شود که در مجموع به جذابیت افزون تر آن کمک می کند. فصل تازه با وجود بخشهای متفاوتی که دارد، می کوشد از رهگذر آن تاثیرگذار باشد ؛ اما از ابعاد دیگر همچون موضوع ، اجرا ، صحنه آرایی ، پوشش (طراحی لباس) و ساختار با کاستی های جدی مواجه است.
مانند طرح سوژه هایی نظیر چشم و همچشمی کلی و تکراری است و با توجه به پرداخت سطحی و تناسب نداشتن با نیازهای مخاطب محلی ، اثرگذاری مطلوب را ندارد. اجرای برنامه به وسیله یک نفر صورت می گیرد که با در نظر گرفتن نوع اجرا چندان موفق نشان نمی دهد و این در شرایطی است که تجربه تولید این گونه برنامه ها نشان می دهد اجرا به وسیله 2 نفر زمینه ارتباط بیشتری را با مخاطب فراهم خواهد کرد.
چگونگی گویش و استفاده نکردن از لهجه محلی ، صحنه آرایی و پوشش مجری نیز هیچ جلوه ای از فرهنگ بومی ندارد و معلوم نیست چرا برنامه ریزان این گونه شبکه ها ، از لحاظ کردن آداب و رسوم و باورهای منطقه ای دوری می کنند. فصل تازه ، به لحاظ ساختار و گنجاندن بخشهای مختلف آن کلیشه ای و تکراری است. مجموعه این ضعفها ریتم کندی به آن داده است و باعث شده تا برنامه در برقراری ارتباط مطلوب با مخاطبانش موفق نباشد.
پخش این برنامه هر روز ساعت 21است . با در نظر گرفتن همزمان آن با سریال های داستانی شبکه های سراسری ، پرواضح است که فصل تازه باید از چنان استحکام و استواری در بیان محتوا به طور هنرمندانه ای برخوردار باشد تا بتواند فروغ تابناک تری پیدا کند. از نگاه سازمان صداوسیما ، افتتاح و راه اندازی شبکه های استانی با هدف امکان بروز خرده فرهنگ ها انجام گرفته است . خرده فرهنگ را می توان نظام فرهنگی یا زبان ، هنجارها، ارزشها ، وجدان جمعی ، الگوها ، سبک و شیوه زندگی ، حرکات و اداهای رفتاری گروهی دانست که برخورداری از عناصر مشترک تا اندازه ای در شکل و محتوا با نظام فرهنگی غالب یا مورد قبول اکثریت متفاوت است.
با این بیان ، روشن می شود هرگاه شبکه های منطقه ای به جای ترویج فرهنگ بومی ، رویکرد اصلی خود را گسترش و تبلیغ نظام فرهنگی حاکم قرار دهد به آن معناست که آن شبکه از اهداف اصولی و تعیین شده به دور مانده است. شبکه استانی فارس با در نظر گرفتن سابقه درخشان و عمیق تاریخی و فرهنگی خود این شایستگی را به گونه وسیع تری دارد تا با نگاهی خلاقانه به زیبایی و غنای جغرافیایی و باورهای مردمان منطقه خود ، درخصوص بومی تر کردن تولیداتش گامهای اساسی و بلندتری بردارد.