تقدیر از یک یهودی در «فلسطین»

علی‌آقای نصیریان که معرف حضور هستند. غرض آن‌که بازیگر کهنه‌کار و استاد سینما و تلویزیون ایران یکی از کسانی بود که به این کارگاه‌ها دعوت شده تا از تجربیات خودش بگوید. استاد در بخش‌هایی از صحبت‌هایش با طعنه به دوره‌های آکادمیک و دانشگاهی محض گفته که صرفا از توی این دوره‌ها چیزی درنمی‌آید و بازیگر خودش هم باید علاقه و جنم و البته تمرین داشته باشد:
«اگر مدتی با صدا و بدن کار نکنید درست عمل نخواهد کرد. دوره‌های آکادمیک کافی نیست و نمی‌تواند فرد را به هنرمند تبدیل کند بلکه مقدمات کار است و باید کار و تمرین و شرکت در ورک‌شاپ‌ها را داشته باشد. نکته دیگر آن‌که در دوره ما محافل و جمع‌های هنری برگزار می‌شد و در آن بحث و گفت‌وگو‌هایی صورت می‌گرفت که بسیار مهم بود. در واقع مجموعه اطلاعات در دسترس در زمینه ادب و هنر و ادبیات بخش مهمی از پشتوانه فرهنگی هنرمند تئاتر و سینما ست.»
شعر و رمان بخوانید
استاد اشاراتی به ادبیات و رمان هم داشته و از نقش این آثار در بهبود توان و مهارت بازیگری گفته. از دید نصیریان، شعر و رمان است که قوه تشخیص و تخیل بازیگر و هنرمند را رشد و پرورش می‌دهد. شاید بد نباشد ما هم در مصاحبه‌های بعدی خودمان با اهالی سینما در همین صفحات ازشان بپرسیم آخرین کتابی که خوانده‌اند یا مشغول خواندن آن هستند چه بوده.
شاید برایتان جالب باشد که بدانید پانزدهمین جشنواره مقاومت میزبان تعدادی از سینماگران ضدآمریکایی هم بوده است. نمونه‌اش همین آقای بوتو کارگردان شیلیایی که به تهران آمده و خیلی هم با حرارت از ایران و ایرانیان حرف زده. حضرت استاد در معرفی خودش گفته که من از کشور شیلی می‌آیم و حوزه تولیدات من مسائل زیست‌محیطی و اقلیت‌های قومی است. باعث افتخارش است که در این جشنواره و در ایران حضور دارد و با مردم مهربان ایران برخورد کرده.
من یک فیلمساز مایه ننگ یهودیت هستم
یک نکته جالب دیگر این‌که در میان افراد خارجی که مهمان جشنواره بوده‌اند یک کارگردان یهودی - آمریکایی هم وجود دارد که راجع به فلسطینی‌ها فیلم ساخته و حضرات اسرائیلی هم حسابی از خجالتش درآمده‌اند. جناب کوهن، کارگردان یهودی «کشتن غزه» گفته که به عنوان یک آمریکایی سعی داشته بگوید که آمریکایی‌ها سعی دارند حال ایرانی‌ها را بگیرند و آنها را تحت سلطه خودشان درآورند.
استاد در ادامه به ذکر خاطره خود از برخورد اسرائیلی‌ها با او پرداخته و حرف‌های بامزه‌ای زده: «بعد از ساختن «کشتن غزه» نامه‌ای از سفارت اسرائیل گرفتم که در آن عنوان شده بود من مایه ننگ یهودیت هستم. در نهایت آنها خواستند این موضوع را ماست‌مالی کنند و به من گفتند از سوی یک کارمند این نامه به شما ارسال شده است. اسرائیل و پیامی که از سفارت اسرائیل داشتم نشان از این دارد که اسرائیل به خود اجازه می‌دهد به من توهین کند. اسرائیل می‌خواهد بگوید من نماینده یهودیت هستم و کارهای منفی خود را تبلیغ کند در حالی که این‌طور نیست. به عنوان یک خبرنگار آمریکایی باید اضافه کنم دولت آمریکا سعی می‌کند ما را در حاشیه نگه دارد و بگوید مسائل فلسطین چیزی نیست که بقیه می‌گویند. برای مثال کشته شدن
یک خبرنگار فلسطینی توسط اسرائیلی‌ها بسیار وحشتناک بود اما آمریکا به این موضوع توجهی نشان نداد.»
فغان از سعودی‌ها
بخش بامزه دیگر صحبت‌های کوهن به حرف‌هایی باز می‌گردد که او درباره توییتر و فیسبوک به زبان آورده. استاد گویا مثل ما دل پُری از سعودی‌ها دارد. اجازه بدهید ما خوشمزه‌بازی را اجمالا کنار بگذاریم و عین حرف‌هایش را با هم مرور کنیم: «در آمریکا توییتر و فیسبوک بیشتر طرفدار دارد، در حالی که این شبکه‌ها توسط شرکت‌های خصوصی ساخته شده و به منافع خود توجه می‌کنند اما رسانه‌های سلطه حتی به این شبکه‌ها هم نفوذ کرده‌اند برای مثال من تبلیغی برای فیلم خود در فیسبوک گذاشتم که توسط این شبکه حذف شد. فیسبوک توسط سازمان‌هایی همچون ناتو و عربستان ساپورت می‌شود. این کشورها گروه‌های اندیشه‌ورز ایجاد کرده‌اند که فیسبوک را کنترل می‌کنند و حتی تاب یک تبلیغ را ندارند.»