چهره‌ها هم تکراری می‌شوند

دلیل اصلی این است که آدم‌های مجرب کمتر به کار گرفته شده‌اند. به هر حال، سازمان صداوسیما جایی است که ورودی بودجه‌اش همچنان مقبول است و همین باعث شده برخی مدیران سابق سازمان بعد از حذف از سازمان با راه‌اندازی دفتر تولید، پروژه‌هایی را که باید به سمت امتحان پس‌دادگان تولید برود به سمت خود بیاورند و نتیجه هم تولید محصولاتی بوده که حس مخاطب را نسبت به تلویزیون خدشه‌دار کرد.

اگر مروری بر محصولات ادوار مختلف تلویزیون داشته باشیم، می‌بینیم سریال‌های بیست سال قبل جذاب‌تر از سریال‌های امروز است، چون کیفیت محصولات پایین آمده به دلیل عدم واسپاری پروژه‌ها به نیروهای مجرب. مدیران تلویزیون کوشیده‌اند در سال‌های اخیر با تابوشکنی و مثلا استفاده از برخی چهره‌ها به‌عنوان مجری یک مسابقه روتین، مخاطب جلب کنند. این روش در درازمدت جواب نمی‌دهد، چون امثال گلزار بعد از چند ماه کاملا تکراری می‌شوند و درنهایت مخاطب برایش فرقی نخواهد داشت که او مجری باشد یا محمود شهریاری!
تلویزیون را به سریال‌های ماندگارش می‌شناسند و اگر بناست در انتهای دهه 90 رسانه ملی به روزهای اوجش برگردد راه چاره‌اش فقط تولید سریال‌های منسجم و به روز است.

من انتقاداتم را سرراست و روشن به رسانه ملی طرح می‌کنم و واقعا امیدوارم این شرح درد عاملی شود برای بهبود و نه ایجاد کینه نسبت به منتقد. همه باید کمک کنیم که تلویزیون ما بتواند رقیبی قدر برای شبکه‌های رنگارنگ ماهواره‌ای و فضای محرک مجازی باشد. مدیران گاردشان را باز کنند و بیش از اینها از امتحان پس دادگان و آرایشان سود جویند، بلکه اوضاع بهتر شود.

کاظم راست‌گفتار

کارگردان