حمله حلزونی

گروهی از محققان مرکز عصب شناسی رفتاری در آتلانتا با انجام تحقیقی جدید دریافتند نوعی حلزون بدون صدف که زیستگاه طبیعی داشته و آپلایزیا(Aplysia)نام دارد

کد خبر: ۱۱۷۹۴۶

در مواجهه با حمله صیادان و حلزون خوارهای دریایی ، ماده ای به رنگ ارغوانی تیره ترشح کرده ، به این ترتیب شرایط لازم را برای فرار خود فراهم می کند. نتایج این تحقیق نشان می دهد ماده ترشح شده که برای آپلایزیا حکم سلاح دفاعی دارد از ترکیب موادی مانند پیروکسیدهیدروژن ، آمونیاک و انواعی از اسیدها تشکیل شده است.
ترکیب خاصی که به گفته محققان علاوه برخاصیت ضدمیکروبی ، کاربرد موثری به عنوان مرهم وضماد در ترمیم زخمهای بدن این حلزون بی صدف دارد. این محققان با به کارگیری انواع تکنیک های ملکولی و مواد شیمیایی دریافتند ماده ارغوانی رنگ در 2غده مجزا در بدن آپلایزیا تولید و ترشح می شود که یکی یشمی رنگ بوده و مسوول تولید 2ماده به نامهای L-lysineو L-arginineاست و غده دیگر نیز مسوولیت تولید و ترشح آنزیمی پروتئینی موسوم به اسکاپین (scapin)را به عهده دارد؛ آنزیمی که واکنش های شیمیایی بین L-lysineو L-arginineرا مطابق با شرایط خطرتعدیل و تنظیم می کند.
دکتر چارلز دربای ، استاد زیست شناسی دانشگاه جورجیا استیت و سرپرست اجرایی این تحقیق در ارتباط با مکانیسم فوق العاده پیچیده دفاعی آپلایزیا می گوید: ماده ارغوانی رنگ به طور مستمر در بدن آپلایزیا تولید و ذخیره می شود و وقتی که این حلزون خطر جدی حمله را از سوی حلزون خوارها احساس می کند، این ماده را با دقت و سرعت خارق العاده ای به درون آب ترشح می کند که 2منفعت برای آن به دنبال دارد: اول آن که این ماده ارغوانی کار ردیابی حلزون را برای حلزون خوارها بسیار مشکل و در بیشتر موارد غیرممکن می کند و دوم آن که رغبت این صیادان را برای ادامه تعقیب و صید حلزون کاهش و رفتارهای غذایی آنها را تغییر می دهد؛ البته درباره لاسترها (لانگوست ها)ی تیغدار که یکی از صیادان اصلی آپلایزیا بشمار می آیند وضع فرق می کند به طوری که ماده مترشحه رغبت و اشتهای آنها را برای صید و خوردن حلزون افزایش می دهد.
دربای اظهارمی کند: ما تصور می کنیم شکل گیری این 2غده سیر تکاملی داشته است و به دلیل برخورداری ازخاصیت ضدمیکروبی به عنوان نوعی مرهم و ضماد برای ترمیم زخم های آپلایزیا عمل می کند.
وی می افزاید: براساس آزمایش های صورت گرفته ، اسکاپین از رشد و تکثیر انواع باکتری ها و میکروب ها جلوگیری می کند که امید می رود درآینده بتوان از این ترکیب شیمیایی و صدالبته طبیعی در تولید داروهای جدید و نیز در صنایع دریایی بهره برد.