ضرورت برندسازی شهری

ضعف در این حوزه و عدم آگاهی و الگوبرداری‌های نامناسب از کشورهای دیگر، باعث نادیده گرفتن بسیاری مناطق مستعد با قابلیت‌های برندسازی شهری شده است.

عیش و نوش عرب‌ها

این بی‌توجهی باعث شده با توجه به حجم برنامه‌ریزی شده اخبار منفی درباره ایران، این موج در داخل نیز به فضای عمومی جامعه هم القا شده و باورپذیر شود.

با حجم اخبار فیک‌نیوزها اصفهان می‌شود شهری که آثار تاریخی آن تا چند سال دیگر از بین می‌رود، مشهد می‌شود شهر عیش‌و نوش عرب‌ها و تهران با حجم بالای زیرساخت‌های ایجاد شده در دهه اخیر، غیرقابل زیست‌ترین شهر جهان!

در حوزه ایجابی اقدامات اندکی در برندسازی شهری در ایران انجام شده است، البته هیچ یک از آنها نیز طی برنامه‌ریزی‌های مشخصی نیز صورت نگرفته است و احتمالا هزینه‌های نامعقولی را نیز دربرداشته و بی‌نتیجه رها شده است.

نهایت خلاقیت سیاستگذاران این بوده که تکنیک‌های عکاسی و چند عکس شیک از نمای دور و نزدیک از شهرها منتشر کنند. تصویری که می‌تواند هر جای دنیا باشد و مخاطب با دیدن آن تشخیص ندهد که کجاست و وجه متمایز آن شهر را به مخاطب ارائه کند.

برندسازی برای یک شهر نیازمند برنامه‌ریزی‌های مناسب، خلاقانه و راهبردی است تا بتواند برند قدرتمندی را ایجاد و تثبیت کند.

سوال‌هایی که دست‌اندرکاران برندسازی شهرها در فضای شبکه‌های اجتماعی در ابتدا باید از خود بپرسند از قرار ذیل است:

شهرت امروز شهر ما چیست؟

این میزان شهرت و گستردگی آن در فضای مجازی به چه میزان است؟

وضعیت اطلاع‌رسانی زیرساخت‌های فعلی ما (هتل‌ها، دانشگاه‌ها، مراکز فرهنگی، رستوران‌ها، جاده‌ها، بیمارستان‌ها و حمل و نقل عمومی) چگونه است؟

میزان اطلاع و درک عوامل شهری درگیر با حوزه برندسازی شهری از قابلیت‌های شبکه‌های اجتماعی به چه میزان است؟

آیا به لحاظ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی امکان توسعه برند مورد نظر برای مخاطبان وجود دارد؟

بر این مبنا متخصصان شبکه‌های اجتماعی، باید:

کلیدواژه‌های متداول مربوط به هر شهر اعم از مثبت و منفی را در شبکه‌های اجتماعی و موتورهای جست‌وجو به دو زبان انگلیسی و عربی در فاز اول شناسایی کنند.

برمبنای چالش‌های احصاء شده، شبکه‌های اجتماعی موثر و اقدامات رسانه‌ای محتوایی که باعث ارتقای وضعیت از قرمز به زرد یا از زرد به سفید می‌شود را شناسایی کنند و پس از هر بهبود در هدف مورد نظر، با ارزیابی سالانه دستیابی به شاخص‌های تعریف شده، هدف‌های کمی و کیفی بالاتری را تعریف کرده یا به یک هدف جدید شیفت پیدا
کنند.

با گذشت زمان سنجه‌هایی از قبیل reach،engagement، conversation اهمیت پیدا می‌کنند و برای دستیابی به این اهداف کمی باید کمپین‌های مختلفی در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و ... تعریف شود. با وجود این پیش‌فرض‌ها شبکه‌های اجتماعی و قابلیت‌های آن در حوزه‌های مختلف می‌تواند به عنوان یک عامل موثر، برند شهری و ملی را بالا ببرد.

محمد ولوی

دکترای مدیریت رسانه