قسمت بیستم: حلب حی

از آنجایی که حلب همسایه ترکیه است بعضی از خانه‌هایش شبیه خانه‌های ترک‌هاست؛ در برخی نقاط خانه‌های شهر شبیه خانه‌های استانبول بود؛ در جاهایی دیگر (بیشتر نقاط قدیمی و به تعبیری حلبِ قدیم) بافت خانه‌ها خاص بود. راهنما می‌گفت با توجه به این‌که حلب زمانی مستعمره فرانسه بوده و حتی معماری بیرونی و درونی خانه‌هایش هم شبیه خانه‌های اروپایی است. در حلب تعداد خانم‌هایی که حجاب داشتند خیلی بیشتر از آنهایی است که پوشش ندارند؛ حتی برخی معتقدند حلب یک شهر مذهبی محسوب می‌شود. در حلب بیشتر تاکسی‌ها پراید هستند پرایدهای نارنجی و کرم رنگ؛ بالای تاکسی‌ها یک چراغ دورنگ(چراغی شبیه ماشین‌های پلیس) قرار دارد. دو چراغ سبز و قرمز و یک بخشی که چراغ نیست و روش نوشته شده taxi؛ وقتی چراغ قرمز باشد یعنی این‌که نمی‌توان سوار خودرو شد و مسافر دارد وقتی چراغ سبز باشد، نشان این است که می‌توانی از آن تاکسی استفاده کنی. البته مثل تهران خودمان که خیلی از امکانات تاکسی مثل تاکسی‌متر کم‌کارکرد شده‌اند؛ این چراغ‌ها هم حالت این‌چنین دارند. حلب به لحاظ موقعیت جغرافیایی در قسمت شمال و تقریبا غرب سوریه است. بزرگ‌ترین شهر و پایتخت تجاری سوریه است. این شهر یکی از کهن‌ترین شهرهای خاورمیانه است. عده‌ای حلب را پرجمعیت‌ترین شهر سوریه می‌دانند. طبق آمارها در سال ۲۰۱۲ میلادی، جمعیت شهر حلب و حومه آن در حدود دو میلیون و نهصد هزار نفر برآورد شده است. استان حلب در دوره‌ای به عنوان گزینه پایتخت سوریه مطرح بوده است، اما به علت موقعیت مکانی به این نتیجه نرسیدند. حلب یک مسجد جامع بزرگ اموی دارد؛ یا بهتر بگویم داشته است. مکانی که این روزها فقط یک چهاردیواری مخروب از آن مانده است. حرم حضرت زکریای نبی در مسجد اموی قرار دارد. دیوارهای دور مسجد کامل از بین رفته است. این روزها کلا روس‌ها آمدند و برای بازسازی این بنای قدیمی چند هزار ساله تلاش می‌کنند.

سیدمجتبی مومنی

روزنامه‌نگار