ناموازنه رسانه‌ای در محیط بین‌الملل

از آنجا که بحث رسانه‌های جدید، بر آمده از تمدن و فرهنگ غرب محسوب می‌شود،‌در نتیجه تسلط بر جهان، در قرن بیستم و بیست و یکم توسط تمدن غرب بخصوص رسانه‌های جدید دیداری و شنیداری اتفاق افتاده و ممکن شده است، ‌بر این مبنا غرب هیمنه و توانمندی خود را از طریق رسانه‌های دیداری و شنیداری به رخ جهانیان می‌کشد و از این طریق به اعمال نظرات خود می‌پردازد.

چنانچه در این فضا، نکته، ارزش و مطلبی در این امپراتوری رسانه‌ای که توسط غرب اداره می‌شود مطرح بشود همه دنیا از آن با خبر خواهند شد و فرضا اگر انفجار تروریستی در نقطه‌ای از جهان یا در فرودگاهی در اروپا اتفاق بیفتد کل جهان تحت انعکاس این خبر قرارمی گیرد، ‌طوری که جهانیان فکر می‌کنند بشریت داغدار شده یا مشکل بزرگی برای همه جهان ایجاد شده است و باید واکنشی متناسب در این زمینه نشان بدهند. قطعا در این فضا اگر کسی نسبت به این امر واکنش نشان ندهد امپراتوری رسانه‌ای غرب این فرد، جامعه یا دولت را به همدستی با تروریسم متهم کرده و چهره آنان را در جهان مخدوش می‌کنند، ‌اما اگر ده‌ها هزار نفر از مسلمانان یا بیشتر، در سطح جهان یا در سرزمین‌هایی مثل عراق و سوریه قربانی تروریسمی شوند که از سوی تمدن غرب حمایت می‌شود، این فاجعه توسط امپراتوری رسانه‌ای منعکس نمی‌شودو انگار نه انگار که اتفاقی رخ داده است .

عملا در روزگار ما غربی‌ها از طریق انعکاس رسانه‌ای یا سکوت رسانه‌ای موضع خود را در قبال مطالب منعکس می‌کنند و تقریبا تمام رویدادهای ناخوشایند و مشکلات جهان اسلام را که مستقیم یا غیرمستقیم برآمده از تمدن غرب است بایکوت و سکوت رسانه‌ای همراه می‌کنند‌. ‌مساله فلسطین و آنچه در این کشور می‌گذرد از نمونه‌هایی است که توسط رسانه‌های غربی مغفول واقع شده و عمدا به آن پرداخته نمی‌شود و انگار نه انگار مشکلی تحت عنوان نقض بدیهی‌‌ترین حقوق انسان درفلسطین رخ داده یا ظلمی به مردم سوریه در طول پنج سال گذشته به مردم این کشور رفته یا حقی از مردم عراق پایمال شده است.

اگر به هر گوشه از جهان اسلام چه ‌از نیجریه گرفته تا اندونزی نگاه کنیم می‌بینیم که امت اسلامی زیر فشار هستند و مشکلات زیادی با تروریست‌هایی دارند که از طرف غرب حمایت می‌شوند. امروز تقریبا تمام کشورهای جهان اسلام دچار مشکل دخالت‌های غرب در کشور خود هستند، اما چون این موضوع در چارچوب اطلاع‌رسانی رسانه‌های غربی جایی ندارد عملا انگار حادثه‌ای رخ نداده و در نتیجه نه وجدانی برانگیخته می‌شود و نه انعکاس و واکنشی اتفاق می‌افتد.

طبیعتا برای بر هم زدن این ناموازنه، بنظر می‌رسد که جهان اسلام و کشور‌های اسلامی چاره‌ای ندارند جز این که آنها هم صدای خود را از طریق رسانه‌ها یا ابزارهای رسانه‌ای جدید یا خلاقیت‌های رسانه‌ای به گوش مردم جهان برسانند تا این ناموازنه رسانه‌ای را به حالت تعادل در آورند.

دکتر صادق کوشکی

استاد دانشگاه