راست قامت

مفصل لگن و پیشگیری از آرتروز

ساییده شدن غضروف مفصل لگن یعنی جایی که سر استخوان ران، داخل حفره لگن قرار می‌گیرد و به مرور تخریب سطوح مفصلی یکی از بیماری‌های شایع عضلانی اسکلتی است. محدودیت در حرکات این مفصل، درد ناحیه کشاله ران و باسن، لنگیدن و اختلال در راه رفتن، از علائم شایع این بیماری است.

کد خبر: ۱۰۲۲۲۱۹

این بیماران معمولا در چهارزانو نشستن مشکل دارند و قادر به نشستن و برخاستن کامل نیستند. در معاینه این افراد، هنگامی که به پشت خوابیده باشند، کشیدن زانو به داخل سینه با درد و محدودیت همراه خواهد بود. تصادفات اتومبیل و موتورسیکلت، آسیب‌های ورزشی، بیماری‌های روماتیسمی، عادت‌های بد نشستن مانند نشستن قورباغه‌ای یا یک پا را روی پای دیگر انداختن طولانی در هنگام نشستن، وزن زیاد، جابه‌جایی و نیمه دررفتگی مفاصل میان لگن و استخوان خاجی و چرخش‌های لگنی، از علل شایع آرتروز و تخریب این مفصل هستند.

در صورتی که سقف این مفاصل در لگن تخریب زیادی پیدا کند یا سر استخوان ران بیش از اندازه تغییر شکل یابد، درد شدید شبانه و کوتاهی اندام نیز در بیمار بروز می‌یابد.

در صورتی که علت این تخریب، روماتوئید آرتریت یا سایر بیماری‌های روماتیسمی باشد، دارودرمانی و مشاوره روماتولوژی، اولین و اصلی‌ترین اقدام است. در غیر این صورت، مراجعه به فیزیوتراپی و آموزش تمرینات درمانی و اصلاح وضعیت‌های غلط زندگی، مناسب‌ترین روش برای تخفیف علائم و درمان بیماری محسوب می‌شود. علاوه بر مشاوره و آموزش ورزش‌ها، فیزیوتراپیست با تکنیک‌های درمان دستی، باعث ایجاد کشش در کپسول مفصلی، ترشح مایع سینویال در داخل مفصل، افزایش دامنه حرکتی و در نتیجه کاهش درد بیمار می‌شود. استفاده از عوامل فیزیکی همچون گرمای عمقی هم با بهبود گردش خون مفصل و افزایش انعطاف‌پذیری بافت‌های اطراف آن، شکایات بیمار را تخفیف می‌دهد. همچنین اعمال تکنیک‌های دستی بر مفاصل میان لگن و استخوان خاجی چرخش‌های یکطرفه و دوطرفه این استخوان‌ها را اصلاح می‌کند و آن را به وضعیت طبیعی باز می‌گرداند. به دنبال این تکنیک‌های اصلاحی، فشار از روی مفاصل لگن برداشته و از فرسایش بیشتر آنها جلوگیری می‌شود. آب‌درمانی به علت این که قرار گرفتن فرد در داخل آب نیروی وزن وارد بر مفصل را کاهش می‌دهد، بسیار مؤثر است. راه رفتن در آب به جلو، عقب و طرفین، از دیگر راه‌های درمان تحت نظر فیزیوتراپیست‌هاست.

ساده‌ترین ورزش برای کاهش درد بیماران با ساییدگی مفصل لگن، سفت و شل کردن پشت سرهم عضلات باسن در وضعیت خوابیده روی شکم است. 50 انقباض متناوب عضلات باسن، سه نوبت در روز می‌تواند درد بیمار را تا حد زیادی کاهش دهد. داروهای مکمل تقویت غضروف مفصل و استفاده از مکمل‌های حاوی عصاره گیاه آووکادو نیز پیشنهاد بسیار مناسبی برای این بیماران است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، راه حل مؤثر دیگری برای کاهش علائم این بیماری است. در صورتی که تخریب مفصل لگن گسترده باشد و درمان‌های فوق‌مؤثر واقع نشود، مراجعه به جراح ارتوپد و روش‌های مختلف جراحی و نهایتا تعویض مفصل لگن به‌عنوان تنها راه‌حل باقیمانده توصیه می‌شود.