بازنده اصلی کیست؛

اگر چه براساس قوانین موجود برای تاسیس یک مدرسه فوتبال ، مربیان استخدامی این مدارس باید مدرک مربیگری از فدراسیون فوتبال داشته باشند، ولی در عمل چنین چیزی به واقعیت نمی پیوندد.
بسیاری از مدارس دارای مجوز و فاقد مجوز برای صرفه جویی در هزینه ها ضمن اجتناب از استخدام مربیان کارت دار، از نوجوانان و جوانان رده های سنی بالاتر همان مدرسه یا باشگاه برای آموزش کودکان استفاده می کنند.
محمدرضا بیاتی که یکی از مربیان فوتبال است ضمن اظهار تاسف از این مساله می گوید: اگر قرار است کسی با کارت مربیگری مجوز راه اندازی یک مدرسه فوتبال را بگیرد، خودش هم باید بیاید و با بچه ها کار کند ؛ ولی بسیاری در عمل با به کارگیری نوجوانان هفده هجده ساله برای آموزش بچه ها، هم در هزینه استخدام مربی کارت دار صرفه جویی می کنند و هم با گماردن این افراد بی تجربه و گاهی بی صلاحیت و بی سواد، وقت باارزش کودکان و خانواده هایشان را بیهوده به هدر می دهند.
او می گوید: کسانی که به عنوان مربی با بچه ها کار می کنند باید اولا کارت مربیگری داشته باشند و ثانیا سنشان بالای 20 سال باشد و خانواده ها با هوشیاری خود نباید بپذیرند که نوجوانان کم سن و سال ، بچه های آنها را تمرین دهند.
بیاتی معتقد است در حالی که بیش از 90 درصد مربیان کارت دار فوتبال ما هنوز روشهای علمی و عملی برخورد صحیح با کودکان را نیاموخته اند و هیچ دوره خاصی را برای کار با کودکان نگذرانده اند ، دیگر از مربیان بدون کارت انتظاری نمی توان داشت و تنها امید ما این است که خانواده ها با دقت و وسواس کافی ببینند که فرزندانشان را به دست چه کسانی می سپارند.
خانم روشن آسان ، معاون اداره اماکن اداره کل تربیت بدنی هم ضمن گله از خانواده ها به دلیل بی توجهی نسبت به ثبت نام فرزندانشان در مدارس بدون مجوز می گوید: در فصل تابستان ؛ طرح استعدادیابی و به دنبال آن ، معرفی بچه های مستعد به پایگاه قهرمانی صورت می گیرد و متاسفانه در این طرح جایی برای بچه هایی که در مدارس فاقد مجوز، آموزش می بینند، در نظر گرفته نشده است.
او می افزاید: خانواده ها باید آگاه باشند که در صورت بروز مشکلات احتمالی ، مدارس فاقد مجوز در هیچ زمینه ای پاسخگوی آنها و فرزندانشان نخواهند بود.