صدای ساز «آشیق یارمحمد» به یونسکو رسید

آشیق به کسی می‌گویند که نوعی موسیقی آمیخته با بداهه‌نوازی را می‌خواند و می‌نوازد. قوپوز، ساز اصلی موسیقی آشیقی است.

به گزارش ایرنا، کمی آن طرف‌تر، بعد از قیدار در چند کیلومتری همدان، روستای دور افتاده‌ای هست که 85 سال یک شخص و یک نسل از عشق و عرفان را در دل خود جای داده است.

مردی در یکی از 35 خانه روستای باغلوجه (خدابنده) زندگی می‌کند که پشت به پشت آشیق بوده‌اند و اکنون بناست نام وی در کنار چهار آشیق دیگر ایران در یونسکو به عنوان میراث ناملموس به ثبت برسد.

آشیق یارمحمد عیسی بیگلو از مفاخر زنده بشری ایران است، مردی با قامتی که با وجود سپری شدن 85 سال از عمر پربار وی، همچنان بلند است و حافظه فوق‌العاده‌ای دارد؛ حافظه‌ای که توانسته 75 قصه، داستان و نقل‌های بومی و محلی ایرانی را در سینه خود حفظ کند، داستان‌هایی همراه با موسیقی خاص خود.

همین سال گذشته بود که پس از سه سال مطالعه و تحقیق، پژوهشگران عرصه فرهنگ، موفق به ثبت موسیقی آشیقی به عنوان موسیقی چند ملیتی در یونسکو شدند و حالا فرصتی پیش آمده است تا میراثی که هرگز به چشم دیده نمی‌شود و هر آن ممکن است با یک دم ایستادن قلبی به سوی مرگ پیش برود، در کنار این میراث موسیقی جهانی به ثبت برسد.

پرونده‌ای در سازمان یونسکو درخصوص ثبت گنجینه‌های زنده بشری هست که شامل هنرمندان، دانشمندان و مفاخری از این دست می‌شود و آشیق یارمحمد جزو افرادی بوده که برای قرار گرفتن در این لیست معرفی شده است. اینها را یحیی رحمتی، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان می‌گوید.

نام آشیق یارمحمد، چهارم شهریور امسال ابتدا در فهرست مفاخر زنده بشری ایران و سپس در فهرستی ثبت شد که عازم یونسکو بود تا بخشی از قدمت هنر و فرهنگ ایرانی را در جهان به نمایش بگذارد.

موسیقی سنتی یکی از ده میراث ناملموس ایرانی است که در یونسکو به ثبت رسیده و ساز و موسیقی آشیقی یکی از زیر مجموعه‌های این میراث جهانی به شمار می‌رود.