ای منتظران خیزید، خیزید، امام آمد

مردم تهران از روزهای قبل، خود را آماده کرده بودند که به بهترین شکل، رسم مهمان‌نوازی را بجا بیاورند. کوچه‌ها آب و جارو شد و خیابان‌ها گلباران. نفس‌ها در سینه حبس شده بود و مردمی که از مدت‌ها قبل انتظار چنین روزی را می‌کشیدند و امید داشتند که بعد از سا‌ل‌ها روی آن مرد سفر کرده را دوباره ببینند. همگی نگران فردای آن روز بودند. بیم آن را داشتند که کارگزاران رژیم شاهنشاهی، در آخرین روزهای حیات سلطنت پهلوی، باز هم از تلاش دست برندارند و بر سر راه مهمان تازه‌رسیده، مانع ایجاد کنند یا اقدام خرابکارانه دیگری را صورت دهند. بیم‌ها و امیدها هر لحظه بیشتر می‌شد. بختیار آخرین نخست‌وزیر رژیم شاهنشاهی یک بار در روز ششم بهمن ورود امام را به تاخیر انداخته بود، اما این بار با افزایش اعتصابات و اعتراضات عمومی، چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت. او سعی کرد قافیه را نبازد و همچنان حسب ظاهر هم که شده در نقش مرغ‌ توفان ایفای نقش کند. از این‌رو تلاش کرد در روزهای 11 و 12 بهمن با قدرت‌نمایی و رژه نظامیان در شهر، کوتاه آمدنش را در برابر عزم و اراده مردم جبران کند، اما مگر می‌شد جلوی مردم را گرفت. امواج انسانی بود که به سمت فرودگاه مهرآباد در حال حرکت بود.

مردم منتظر در فرودگاه، عاقبت دیدند که امام(ره) با پرواز 4721 هواپیمای ایرباس به همراه 50 نفر از همراهانشان و 150 نفر از خبرنگاران رسانه‌های خارجی در فرودگاه مهرآباد بر زمین نشستند.‌ هواپیمای مذکور که از این پس «پرواز انقلاب» لقب گرفت، در ساعت 9 و 27‌دقیقه و 30 ثانیه در فرودگاه مهرآباد بر زمین نشست.‌ ورود امام به میهن در میان خیل عظیمی از مردم استقبال‌کننده صورت گرفت؛ چنان‌که این جمعیت در طول 33 کیلومتر از فرودگاه تا بهشت‌زهرا را بین چهار تا هشت میلیون نفر تخمین زده‌اند. امام، نخستین سخنرانی خود را در میهن در فرودگاه مهرآباد ایراد کردند. حضور میلیونی مردم سبب شده بود، اداره امور حتی از توان کمیته 70 هزار نفری استقبال نیز خارج شود. از فرودگاه مهرآباد تا بهشت‌زهرا مملو از جمعیت بود وخودروی حامل امام، قادر به طی مسیر نبود. ناچار از بالگرد استفاده شد و قطعه 17 شهدا در بهشت‌زهرا برای فرود امام در نظر گرفته شد.‌ جمعیت، مشتاق شنیدن سخنان امام بود. ایشان در سخنرانی معروف خود ضمن اشاره به مظالم و مصائبی که جامعه ایرانی برای رسیدن به آزادی و استقلال متحمل شده بود، اعلام کردند که ‌اصل رژیم سلطنتی از اول، خلاف قانون و خلاف قواعد عقلی و خلاف حقوق بشر بوده است.

فتاح غلامی

جام‌جم