دختران تارک در برج

علت این نامگذاری نیز جنگ‌ها و یورش‌های مختلف اقوام دیگر به فلات ایران بوده است. در بیشتر این مکان‌ها افسانه‌ها و روایت‌هایی از پنهان شدن و غیب شدن زن‌ها در این مکان‌ها از دست تجاوزگران وجود دارد. بیشتر این روایات نیز یا به دختران خاندان سلطنتی ساسانیان برمی‌گردد یا به دوران حمله مغول‌ها و افغان‌ها، اما روایت برج چهل‌دختران سمنان کاملا متفاوت است و در آن سکونت زنان و نه غیبتشان مطرح می‌شود.

برج چهل دختران سمنان در اواسط خیابان حکیم‌الهی، بین دو محله کوشمغان و زاوغان قرار گرفته است.

قدمت این بنا به پیش از اسلام و دوره ساسانیان باز می‌گردد. این برج قدیمی و نیمه مخروبه به‌صورت برج هشت ضلعی است که هر ضلع آن در خارج 4.5 و در داخل 2.80 متر است، ارتفاع برج در بعضی قسمت‌ها 10 متر و در قسمت‌های نسبتا سالم دیگر به 12 متر می‌رسد. ضخامت دیوارها تقریبا 50 تا 60 سانتی‌متر است. در خصوص این برج دو روایت وجود دارد. در روایت نخست چهل دختر که برای خدمت در آتشکده انتخاب شده بودند، در این برج زندگی می‌کردند.

در روایت دوم اما چهل دختر که دست از تعلقات دنیوی کشیده و تارک دنیا شده بودند، این برج را با گل و خشت ساخته‌ و به‌عنوان محل زندگی برگزیده‌اند. جدا از حقیقت هر یک از این داستان‌ها، امروزه بنای چهل دختران سمنان به مکانی برای گشایش بخت بدل شده است. بر طبق اعتقادات مردم محلی دختران دم بخت به داخل این برج رفته و سه تا هفت سنگ به سقف برج پرتاب می‌کنند؛ اگر این سنگ‌ها به بیرون برود دختر می‌داند که در آن سال به خانه بخت خواهد رفت در غیر این صورت باید هنوز صبر کند.