مرگ بانی انرژی هسته ای

11 ژوئن 1937 میلادی ارنست رادرفورد، بانی انرژی هسته ای در گذشت.

کد خبر: ۹۹۰۶۷

ارنست رادرفورد فیزیکدان انگلیسی و پدر انرژی هسته ای در 30 اوت 1871 م در شهر نلسون زلاندنو به دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاهش ، راهی کمبریج در انگلستان شد و از سال 1919 م به استادی فیزیک تجربی دانشگاه کمبریج دست یافت.
رادرفورد در این هنگام ، تحقیقات و مطالعات خود را در راه تجزیه و تحلیل تشعشعات رادیواکتیو متمرکز کرد.
رادرفورد در اوایل کار تحقیقاتی خود، با انجام آزمایشی که فکر آن از خود وی بود و تابش رادیواکتیوی مثبت بود و به سهولت در مواد جذب می شد، اشعه آلفا نام دارد و اشعه دوم را که تابشی با بار الکتریکی منفی بود و تشعشع کمتری ایجاد می کرد، اما قابلیت نفوذ آن در مواد، زیاد بود، اشعه بتا نامید. رادرفورد همچنین پس از چندی اشعه سومی را که شبیه پرتوهای ایکس بود و نافذترین تابش را داشت ، پرتو گاما نامگذاری کرد. وی سپس قسمتی از اشعه صادر شده از عنصر رادیواکتیو رادیوم را در لوله ای جمع آورد و پس از بررسی های فراوان ، طیف هلیوم را در لوله ای جمع آورد و پس از بررسی های فراوان ، طیف هلیوم را که عنصر دیگر رادیواکتیو است ، در آن مشاهده کرد.
رادرفورد در این آزمایش متوجه شد که ذره آلفا، همان اتم های هلیوم است . رادرفورد در سال 1903م به عضویت انجمن سلطنتی لندن درآمد و در سال 1904م نخستین کتاب خود به نام فعالیت تشعشعی را منتشر کرد. شهرت روزافزون رادرفورد در مجامع علمی سبب شد که از طرف دانشگاه ها، تصدی کرسی های استادی زیادی به وی پیشنهاد شود. از این رو رادرفورد در دانشگاه منچستر، رهبر گروهی شد که به سرعت دست به کار تدوین نظریه های تازه درباره ساختار اتم شد.
وی در سال 1908م به دلیل تحقیق در زمینه فعالیت تشعشعی عناصر، موفق به اخذ جایزه نوبل شیمی شد. بزرگترین دستاورد علمی رادرفورد در این سالها، کشف ساختار هسته اتم بود که این امر، دانش فراوانی درباره ماهیت ماده برای جامعه علمی به ارمغان آورد. او آشکارا بزرگترین فیزیکدان آزمایشگر زمان خود بود و به دلیل پژوهش های طولانی درباره اتم را موجود سختی می دانست که یک منظومه شمسی بسیار ریز متشکل از ذرات بی شمار و دارای اسرار نهفته فراوانی است. ارنست رادرفورد سرانجام در یازدهم ژوئن 1937م در 66 سالگی درگذشت.