زیبایی چشم‌نواز حمام کردشت

این حمام که سالانه هزاران گردشگر و علاقه‌مند به ابنیه‌های تاریخی را از داخل و خارج کشور به خود می‌پذیرد، در اواسط دوره صفویه و به دستور شاه‌عباس صفوی و درون باغ بزرگی احداث و در دوره قاجاریه مرمت شد و در سال 1362 و با قدمت قاجاری به ثبت ملی رسید. گفته می‌شود عباس‌میرزای قاجار در دوران جنگ‌های 30 ساله ایران و روس از این مکان به عنوان قلعه نظامی و مقر فرماندهی خود استفاده می‌کرد.

حمام کردشت در دوره صفویه تحت عنوان حمام خانی مورد استفاده پادشاهان صفوی بود، اما از آغاز دوره قاجاریه و بخصوص در زمان آغامحمدخان قاجار تغییراتی در آن به‌وجود آمد و از آن پس مورد استفاده مردم قرار گرفت. اما پس از گذشت چند سال به دلیل نبود رسیدگی و مرمت نکردن آن، بنای زیبای حمام درمعرض تخریب قرار گرفت و عملا به حمامی متروکه تبدیل شد و پس از این تاریخ به عنوان یکی از ابنیه‌های تاریخی آذربایجان مورد بازدید علاقه‌مندان قرار گرفت .

این حمام‌دارای یک هشتی به صورت هشت‌ضلعی به ابعاد 5/3 در 5/3 متر و به ارتفاع 3/4 متر است. یکی از اضلاع به در ورودی و دیگری به رختکن یا سربینه منتهی می‌شود، برای ورود به آن ابتدا با پله به هشتی اولی و بعد با هشت پله به سر بینه یا رختکن وارد ‌شویم. رختکن یا سربینه حمام به صورت هشت‌ضلعی بوده که توسط هشت ستون هشت‌ضلعی دیگر استوارمانده است. گنبد سربینه نیز دارای کاربندی‌های جالب مزین به آهک‌بری‌های زیباست و سکوهای رختکن با طاق ضربی پوشیده و در زیر آنجا کفش‌کن‌هایی تعبیه شده است. همه ستون‌ها دارای سرستون‌های سنگی مقرنس کاری است که به وسیله ملات سرب مذاب به ستون وصل شده‌ است. رختکن توسط راهرو و هشت‌ضلعی دیگر به خزینه متصل است. خزینه یا گرمخانه دارای چهار ستون و دو حوض مستطیل‌شکل است که آب آن توسط کانالی از محل جوش آب به آنها هدایت می‌شده است. نور داخل سربینه توسط روزنه‌ای که نوک گنبد قرار دارد، تامین می‌شود و گویا روی آن روزنه‌ها، سنگ‌های مرمر نازک و ظریفی نصب بود که نور آفتاب از آن نفوذ می‌کرد و داخل حمام را به صورت یکنواخت روشن می‌کرد. محل جوش آب حمام نیز از فلزی آلیاژی، مشهور به هفت‌جوش تهیه شده است.

دلاله علیپور

جام‌جم آذربایجان‌شرقی