آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
به بهانه سلام بمبئی
گیشه و کلیشه سوپراستارها
قرار نیست صغری کبرای سینمایی بچینی تا بگویی سلام بمبئی یک فیلمفارسی تمامعیار است، کافیست نه حتی کل فیلم که بخشی از آن را ببینی تا متوجه شوی که فیلم در چه سطح و موقعیتی ساخته شده است اما وقتی میزان استقبال مخاطبان را میبینی و فروش بالای فیلمی که تقریبا هر هفته یک میلیارد فروش میکند، به دلایل فروش فکر میکنی و این پرسش پررنگ میشود که چرا یک فیلم بد با فروش خوب مواجه شده است. جالب اینکه بسیاری از مخاطبانی که فیلم را تماشا کردهاند نیز معتقدند فیلم بدی بود اما چرا یک فیلم بد خوب میفروشد!
اگر هندی بودن را به عنوان بخشی از واقعیت اثر کنار بگذاریم که البته خود این ویژگی به عنوان یک فاکتور مهم در فروش فیلم نقش داشته، آنچه موفقیت این فیلم را در گیشه تضمین کرده بدون شک حضور دو سوپراستار است! محمدرضا گلزار به عنوان یک ستاره سینمایی و بنیامین بهادری به عنوان یک ستاره موسیقی پاپ. ترکیب این دو در کنار هم که برای اولین بار نیز رخ داده مضاف بر علت شده تا بار دیگر یک واقعیت سینمایی و مخاطبشناختی اثبات شود؛ این واقعیت که هنوز حضور سوپراستارها میتواند ناجی گیشه و چرخه اقتصادی سینما شود حتی اگر فیلم چنگی به دل نزند! واقعیت این است که بخش عمدهای از مخاطبان، سینما را به مثابه سرگرمی و تفریح میبینند و این البته یکی از کارکردهای مهم سینما هم هست. سوپراستارها در این وضعیت به مثابه سوپرمنهایی هستند که میتوانند نقش فرامتنی داشته باشند. به این معنا که اگر حتی در نسبت دراماتیک با فیلم نتوانند بهدرستی نقش خود را ایفا کنند اما میتوانند نقش مهمی در جذب مخاطب به سینما داشته باشند. سلام بمبئی نشان داد که هنوز هم میتوان از ظرفیت سوپراستارها برای تضمین گیشه استفاده کرد و این قاعده هنوز کلیشه نشده است.
سید رضا صائمی
منتقد سینما و تلویزیون
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
