دهه شصتی‌های خوشبخت

بهترین برنامه‌های کودک بخصوص باکیفیت‌ترین برنامه‌های عروسکی در این دهه تولید شده و به نمایش درآمده است. چه کسی می‌تواند منکر جذابیت، کیفیت و محتوای آموزشی برنامه «مدرسه موش‌ها»، «خونه مادربزرگه»، «سرزمین حیوانات»، «هادی و هدی» و دیگر برنامه‌های عروسکی آن دوران بشود یا مگر می‌توان برنامه‌هایی مانند «آقای حکایتی»، «بچه‌ها سلامت باشین»، «محله برو بیا»، «محله بهداشت»، سریال «بازم مدرسه‌ام دیر شد» و دیگر برنامه‌های فوق‌العاده تلویزیون در آن دوره را نادیده گرفت.

کسانی مانند مرضیه برومند، اکبر عبدی، آتیلا پسیلانی، حمید جبلی، ایرج طهماسب، فاطمه معتمدآریا، رضا بابک، رضا فیاضی و فردوس کاویانی برای بچه‌های دهه 60 برنامه ساخته‌اند و آنچه به کودکان این دوره نمایش داده شد، اگر چه به لحاظ بصری و تکنیکی ساده، اما در عوض بسیار خلاقانه بوده ‌است.

مهم‌ترین و اصلی‌ترین ویژگی‌ این برنامه‌ها ارائه مفاهیم و موضوعات عمیق و تفکر برانگیز بوده که در قالبی ساده اما جذاب روایت می‌شده است؛ کودکان و نوجوانان این شانس را داشتند که در سریال‌ها و برنامه‌های عروسکی، مهر ورزیدن، دوست داشتن، همراهی و همکاری، امانتداری، صداقت و مفاهیمی از این دست را در دل قصه‌های ساده، اما پرکشش یاد بگیرند. حتی اگر قرار بود موضوعات ساده‌ای مانند مفاهیم ترافیکی یا اصول بهداشت به کودکان آموزش داده شود، از ماجراهای طنزآمیز استفاده می‌شد و نه صرفا توصیه و سفارش‌هایی که بچه‌ها را کلافه و دلزده ‌کند.

در این برنامه‌ها حتی ساده‌ترین آموزش‌ها با جذاب‌ترین شیوه ارائه و هر مفهوم و موضوعی چنان در دل یک قصه جذاب تنیده می‌شد که بسادگی نمی‌شد مرز آموزش و قصه‌گویی را مشخص کرد.

به‌طور طبیعی در شرایط دهه 60 مدیران تلویزیون برای کودکان انیمیشن‌هایی مانند بابا لنگ دراز، آن شرلی، حنا دختری در مزرعه، بچه‌های مدرسه والت، خانواده دکتر ارنست، سفرهای گالیور، زنان کوچک، سفرهای مارکوپولو و مسافر کوچولو را تدارک می‌دیدند که تقریبا بیشتر این آثار با اقتباس از آثار ادبی مطرح جهان ساخته شده بود.

در واقع دهه 60 دوران اوج برنامه‌های کودک و نوجوان در تلویزیون بود. شاید به همین دلیل است که متولدان دهه 60 این همه اهل خاطره بازی هستند و به هر بهانه از فیلم‌ها، سریال‌ها، عروسک‌ها و حتی شعرها و ترانه‌های دوران کودکی‌شان یاد می‌کنند.

آذر مهاجر

رادیو و تلویزیون