در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
استاد شلیک های مرگبار ایستگاهی
لقب استاد ضربات آزاد شایسته نام بازیکنی است که نامش ژونینیو پرنامبو کانو است. این برزیلی هنرمند آنقدر گلهای زیبا روی ضربات آزاد مسافت دور به ثمر رسانده که از این گلها می توان یک فیلم زیبای آموزشی تهیه کرد.
با تمام این احوال جونینیو با تمام مهارتش در زمین فوتبال و افتخاراتی که با تیم لیون کسب کرده ، در تیم ملی برزیل هنوز جای کاملا ثابتی ندارد.
وجود بازیکنانی چون امرسون ، زی روبرتو، ادمیلسون ، گیلبرتو سیلوا و کاکا موجب شده قرار گرفتن جونینیو در ترکیب ثابت برزیل در هاله ای از ابهام باشد، هر چند که عده ای او را لایق حضور ثابت در ترکیب سله سائو می دانند.
کایر ردنج فوتبال نویس مشهور انگلیسی این طور در مورد او قلم زده است. ظهور جونینیو محل کشف فوتبالیست های برزیلی را عوض کرد.
قبل از او، معمولا فوتبالیست های برزیلی در کاپاکابانا خود را معرفی می کردند و راهی واسکودوگاما یا فلامینگو می شدند تا در این باشگاه ها، این جواهرها تراش داده شوند و در آینده به بازیکنان بزرگ تبدیل شوند. در حال حاضر مسیر موفقیت تا حدودی تغییر کرده است.
یکی از این منابع جدید کشف بازیکن فوتسال است. این موضوع در مورد رونالدینیو تا حدودی صدق می کند اما در مورد جونینیو پرنامبوکانو کاملا ثابت می شود.
جونینیو هافبک 31ساله لیون بازیساز این تیم فرانسوی و متخصص ضربات آزاد است. به عنوان یک بازیکن کم سن و سال آنتونیو آگوستو ویبیرو ریس ، فوتبالش را از بازی در ساحل و کوچه و خیابان های زادگاهش رسیفه شروع کرد.
رسیفه پایتخت ایالت پرنامبوکو است که لقب جونینیو از آن گرفته شده است. در 9سالگی او وارد سالن فوتسال شد و در آنجا همه را متعجب کرد. در 17سالگی دوباره از سالن خارج شد و با تیم اسپورت رسیفه قرارداد بست.
او می گوید: امکانات برای بازی کردن در محل زندگی ما کم بود بنابراین من جذب فوتسال شدم.
جو آنجا بهتر بود و فکر می کنم طبیعت فوتسال موجب شد من بهتر پرورش پیدا کنم. سرعت و دقت در دادن پاس ، کنترل توپ و دریبلهای ریز باعث پیشرفت من شد.
اما مهارت او در زدن ضربات آزاد به دلیل الگوبرداری او از بازیکنان محبوبش زیکو از فلامینگو و روبرتو دینامیته از واسکودوگاما است که در زمین چمن به دست آمده است.
جونینیو معتقد است خودش هم کاملا نمی داند که چطور می تواند با این قدرت و دقت از فاصله 40یاردی توپ را به سمت دروازه هدایت کند.
آخرین نمونه ضربات اعجاب انگیز در پیروزی 3-1 لیون در برابر آژاکسیو بود که به بیست و ششمین گل او در پنجمین فصل حضورش در فرانسه مبدل شد.
خودش می گوید: سعی می کنم با قدرت تمام به توپ ضربه بزنم و البته همیشه فکر می کنم ریسک این ضربات بالاست ، چون ممکن است توپ به بیرون زمین برود.
بعضی مواقع بدون هیچ دلیلی ضرباتم آن طور که می خواهم از آب در نمی آید. وقتی داور ضربه آزادی برای ما اعلام می کند صدای همهمه تماشاگران را می شنوم که منتظر ضربه آزاد من هستند. توپ را به دقت می کارم ، بعد نگاه می کنم که دروازه بان حریف در کجا ایستاده است و دیواره دفاعی را چگونه تشکیل داده است.
سپس تصمیم می گیرم به سمت راست بزنم یا سمت چپ و سعی می کنم ضربه را طوری بزنم که قابل پیش بینی نباشد. بعضی مواقع مسیر ضربه ام را در آخرین لحظه تغییر می دهم چون ممکن است دیواره دفاعی یا دروازه بان تغییر مکان بدهند.
جونینیو زدن ضربات آزاد به سبک میشل پلاتینی را با یک دیواره دفاعی مصنوعی تمرین می کند. تنها تفاوت این است که مرد برزیلی دیواره دفاعی را 6 یارد جلوتر می آورد تا دشواری کارش دوچندان شود.
همانطور که خودش می گوید: اگر شرایط آسان باشد سریع خسته می شوم ، بنابراین سعی می کنم تمرینم پیچیده تر باشد و فکر می کنم جواب آن را در زمین می گیرم. جونینیو یکی از 5فرزند خانواده ای است که همه انتظار داشتند در مدرسه خوب درس بخواند تا در آینده شغل مهمی را بدست آورد.
برادران و خواهرانش هم اکنون برنامه نویس کامپیوتر، دکتر، معلم مدرسه و پرستار هستند، اما جونینیو مسیرش را تغییر داد. او می گوید: تنها چیزی که من می دانم فوتبال است!
جونینیو در مورد فوتبال هم مطالعه آنچنانی نمی کند، اما تمرکز خاصی روی پیشرفت خودش در این رشته دارد. خودش می گوید: وقتی به لیون آمدم تنها بازیکنی که راجع به او شنیده بودم ، سونی اندرسون برزیلی بود که گلهای زیادی در فرانسه زده بود، اما سیستم لیون طوری بود که خیلی به سبک بازی من می خورد چون کار تیمی در اولویت قرار دارد.
جونینیو در رده ملی کارش را دیر شروع کرد، ولی سعی می کند جبران گذشته را بکند. او به برزیل کمک کرد که تابستان گذشته فاتح جام کنفدراسیون ها شود.
او اکنون آماده است که اولین و شاید هم آخرین جام جهانی اش را تجربه کند. مکان بازی او برای کارلوس آلبرتو پریرا هنوز قطعیت نیافته ، چون او می تواند هم به عنوان یکی از دو هافبک میانی متمایل به عقب بازی کند و هم می تواند در نقش هافبک مکمل مهاجمان به میدان برود.
او می گوید: فکر می کنم با تیم هماهنگ هستم . چیزی که بزرگترین رویای من بوده است ، حضور در ترکیب تیم ملی برزیل در جام جهانی است.
من 38بازی ملی دارم و اکنون در بیشتر بازیها یار ثابت هستم و این وقتی مهمتر به نظر می رسد که شما بدانید ما چه استعدادهای بزرگی در تیم خود داریم. برای من هر بازی در تیم ملی می تواند بهانه ای برای یک جشن باشد.
مترجم: مزدک میرزایی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
