بانوی فیلمنامه‌نویس

مینو فرشچی فیلمنامه‌نویس معتبر، آرام و متین سینمای ایران امروز 58 ساله شد. او که سال‌ها پیش برای بازی در فیلم «بانوی اردیبهشت» رخشان بنی‌اعتماد نامزد سیمرغ بلورین در جشنواره فیلم فجر شد، از دوران دبستان به قصه و داستان علاقه داشت و همین علاقه وافر به تئاتر و سینما باعث شد در جوانی رشته تئاتر عروسکی را برای ادامه تحصیل انتخاب کند، اما در ادامه آن را نیمه‌کاره رها کرد و به آمریکا رفت. او در آنجا گرافیک را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد، اما به دلیل انقلاب و تغییر و تحولات داخلی به ایران بازگشت و نتوانست گرافیک را هم به پایان برساند. فرشچی پس از انقلاب فرهنگی، در رشته پیشین خود ـ تئاتر عروسکی ـ دوباره شروع به تحصیل کرد. او که در آن زمان از خوانندگان پر و پا قرص مجله فیلم بود، آگهی کلاس‌های فیلمنامه‌نویسی در باغ فردوس را در این مجله دید و همین شد سرآغازی برای ورود به دنیای فیلمنامه‌نویسی. پس از اتمام این دوره، او فیلمنامه «کاغذ بی‌خط» را به عنوان پایان نامه تحویل استاد راهنمایش ناصر تقوایی داد که تقوایی ساختش را به زمان دیگری موکول کرد. پس از آن فرهاد توحیدی (نویسنده) که نوشته‌های فرشچی را می‌خواند، به او اعتماد کرد و نگارش مجموعه تلویزیونی «تعطیلات خوش بگذره» که به خودش پیشنهاد شده بود را به او سپرد. پس از آن فرشچی وارد حوزه هنری شد و در آنجا بهروز افخمی او را به عنوان همکار فیلمنامه‌نویس برای نوشتن فیلمنامه «شوکران» انتخاب کرد.

فرشچی در این باره می‌گوید: زمانی که «کاغذ بی‌خط» در حال طرح و بررسی بود، «شوکران» را می‌نوشتم و همزمان مرحله به مرحله به ساخت «کاغذ بی‌خط» نزدیک می‌شدم. در واقع من قدم به قدم با این دو فیلمنامه پیش می‌رفتم تا به یک فیلمنامه‌نویس حرفه‌ای و شناخته شده تبدیل شوم.

پس از ساخت این دو فیلم، فرشچی بیشتر در تلویزیون مشغول به کار شد. خود او درباره نوشتن معتقد است؛ نوشتن برای من مقدس است و برای پول درآوردن نمی‌نویسم، چرا که یک نویسنده از راه‌های زیادی می‌تواند پول در بیاورد و طبیعتا من هم می‌توانم از راه‌های مختلفی درآمد داشته باشم، اما دوست دارم به طرف قلم و کاغذ سجده کنم. بنابراین آن چیزی که می‌نویسم، از دلم برمی‌آید و تا به حال هم به همین گونه بوده است.

ساناز قنبری

جام‌جم