حقوق ما حقوق بعضی‌ها

از آنجا که حتی این سقف تعیین شده بسیار بالاتر از سقف رویاهای بنده قرار دارد حس خاصی از این اتفاق به من دست نداد، اما مطمئنا برخی از عزیزان دل ما خاطرشان از این ابلاغیه کمی مشوش شده که سعی می‌کنیم با ذکر چند نکته مرهمی بر زخم هایشان باشیم:

1ـ در ابتدا لازم می‌دانیم اعتراض شدیداللحن خود را بدین‌وسیله اعلام نماییم.

2ـ شما فرض کنید عزیزی سابق براین حقوق ماهیانه‌ای برابر با 183 میلیون و 563 هزار و 284 تومان داشته است که با کسر مالیات و کسورات و اینها تنها 180 میلیون برایش می‌مانده. همان‌طور که می‌دانید با این مبلغ آدامس خرسی هم دست کسی نمی‌دهند و طبیعتا تنظیم دخل و خرج با این حقوق ناچیز کار هر کس نیست خرمن کوفتن!

3ـ حال یک دفعه می‌گویند سقف حقوق شما شش میلیون تومان است. یعنی با شش میلیون تومان حقوق ماهانه هم باید میوه و شیرینی و مرغ و گوشت و برنج و عدس بخری و هم هفته‌ای یک‌بار به جزایر قناری بروی و گلدان‌های ویلایت را آب بدهی که یک وقت خشک نشود. انصاف است؟ اصلا می‌شود؟ مگر خدابیامرز همواره تاکید نمی‌کرد که: «گلدونا رو آب بدیم، سلام همسایه رو جواب بدیم»؟ پس محیط‌زیست چه می‌شود؟ چه کسی باید سلام همسایه را جواب بدهد؟

4ـ در ذیل ابلاغیه آمده است که هرکس با این مساله مشکل دارد می‌تواند برود. این دیگر نهایت بی‌رحمی است. به قول خاله گنجشکه: «من که جیک و جیک می‌کنم برات، تخم کوچیک می‌کنم برات، بذارم برم؟»

5 ـ ضمنا حداقل میزان حقوق ماهانه کارمندان هم 900هزار تومان تعیین شده که با هر معیاری که حساب کنیم مناسب است. البته ما معیارهای خودمان را داریم.