تحقق رویای یک پناهنده سوری

هر کدامشان برای خود داستانی دارند که شاید از اوضاع این روزهای منطقه خاورمیانه نیز پر هیاهوتر باشد. درست است که چند وقتی می‌شود از نگاه رسانه‌ها و شبکه‌های خبری جهان دور مانده‌اند، اما مشکلات و سختی‌هایی که مهاجران و پناهجویان آواره سوری و عراقی در مرزهای اروپایی می‌کشند، همچنان ادامه دارد. با وجود هزار و یک مشکلی که بسیاری از آنها روزانه با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، اما باز هم امیدشان برای تحقق رویاها خشک نشده است.

کد خبر: ۸۹۸۱۵۶

یکی از آنها جوانی 27 ساله به نام ابراهیم‌الحسین است که به گفته خودش تا چند روز آینده افتخاری بزرگ نصیب او می‌شود. او که بزرگ شده استان دیرالزور سوریه است، از همان کودکی به ورزش علاقه‌مند بود و در رشته‌های شنا، بسکتبال و جودو فعالیت می‌کرد. با آغاز درگیری‌های سوریه، زندگی او نیز مثل میلیون‌ها شهروند سوری دستخوش تغییر شد. در سال 2012 در حال کمک به یکی از دوستان مجروحش بود که انفجار بمب باعث شد پای راستش را از قسمت زانو، از دست بدهد.

او سپس از طریق ترکیه به جزیره ساموس در یونان رفت و پناهنده شد. این معلولیت جسمی مانع آن نشد که وی ورزش را ادامه ندهد. او در یونان فعالیت خود را در رشته بسکتبال با ویلچر و شنای معلولان ادامه داد. همین کارها موجب شد تا نگاه و توجه بیشتری به سمت ابراهیم معطوف شود. از پنجشنبه هفته گذشته پرچم المپیک ریو روشن شد. قرار است سه‌شنبه همین هفته این پرچم به اردوگاه پناهجویان و آوارگان النوس در یونان برسد. مقامات کمیته المپیک تصمیم گرفته‌اند برای معطوف کردن توجهات بیشتر به مقوله پناهجویان، حمل این پرچم را در روز سه‌شنبه به عهده ابراهیم بگذارند. خودش می‌گوید از کودکی رویای حضور در المپیک را داشته و حالا حمل این پرچم می‌تواند تاحدودی این رویا را تحقق ببخشد.

شاید مثل آیلان کوردی که تا چند روز عکسش در رسانه‌های جهان منتشر می‌شد و همه از ضرورت توجه به پناهجویان سخن می‌گفتند، تحقق رویاهای هزاران جوان و نوجوان دیگر مثل ابراهیم نیز فقط چند روز مدنظر قرار بگیرد و بعد در هیاهوی جنجال‌های رسانه‌ای گم شود.