سفره هفت‌سین نوروز

اما این رسم سبز هنوز هم در میان ایرانیان پا برجاست، دو هفته مانده به عید ظرف‌های زیبایی را پر از گندم کرده و آن را خیس می‌کنند تا جوانه از دل دانه بیرون بزند. با این کار هم سبزی و طراوت بهار را به خانه می‌آورند و هم خیر و برکت را برای اهل خانواده از خدای بخشنده خوبی‌ها و رحمان طلب می‌کنند.

حتی برخی‌ها پا را فرا‌تر نهاده و یکی دو روز مانده به عید، ظرف سبزه‌ای را برای خویشان خود می‌برند. عمو، عمه، دایی، خاله و... و بدین ترتیب سالی پر از خیر و برکت را برای آنها طلب کرده و سالی پر از شادابی را برای آنها آرزو می‌کنند. این سبزه‌ها گاهی هم بر سنگ مزار کسانی می‌نشیند که سال جدید را در کنار خانواده خود نیستند. یادی سبز از آنهایی که عزیزند و خاطره‌شان مثل سرو در ذهن و جان دیگران سبز قامت ایستاده است.

سبزه اولین و مهم‌ترین سین هفت‌سین ایرانیان است که در میان همه سفره‌هایشان وجود دارد و تا پایان نوروز باقی می‌ماند. ایرانی‌ها در روز سیزدهم فروردین سبزه‌ها را از روی سفره هفت سین برداشته و آن را به دامن طبیعت می‌برند و بعد از گره زدن ساقه‌های روییده برای برآورده شدن آرزو و خواسته‌ای، آن را در دامن طبیعت‌‌ رها می‌کنند. در بین ایرانیان این مزاح هم وجود دارد که دختران دم‌بخت سبزه خود را خوب گره بزنند تا بخت و اقبال خوب در سال جدید نصیبشان شود.

در کنار کاشت سبزه، کدبانوهای ایرانی یکی دو روز مانده به سال جدید، تخم مرغ‌هایی را هم برای شادی بچه‌ها و هدیه دادن به آنها رنگ می‌کنند. در قدیم مادر‌ها، با پوست پیاز بنفش که در دیگی می‌جوشاندند، تخم‌مرغ‌ها را رنگ و آن را تزئین می‌کردند، اما امروز به مدد رنگ‌های شیمیایی مثل گواش و آبرنگ و مداد شمعی، نقش و نگارهای زیبایی روی تخم‌مرغ‌ها حک می‌کنند و حتی آن را در سفره هفت‌سین می‌گذارند.

تزئینات سفره هفت‌سین هم که برای خودش دیگر داستانی است جدا که سین‌های خوشبختی و زندگانی با رنگ و لعاب زیبا کنار هم می‌نشیند، سفره‌ای که این روز‌ها به سلیقه کدبانوهای ایرانی در هر خانه‌ای زیبا‌تر از خانه دیگر پهن می‌شود و چارچوب محکمی می‌سازد که در زمان سال تحویل اعضای خانواده را گردهم جمع می‌کند تا با هم دعای حال خوب را زمزمه کنند و قلبشان کنار هم خوشحال و دلشان پیش هم گرم باشد.