آدم‌های فضایی پرده نقره‌ای

در آن زمان کمتر کسی در دو دنیای سینما و تلویزیون در فکر سفر به مریخ یا آوردن مریخی‌ها به کره زمین بود. شاید یکی از دلایل اصلی موفقیت بالای آن مجموعه هم، در همین تک بودن داستان و سوژه آن بود. اما حالا وضع فرق کرده و رسانه سینما توجه ویژه‌ای به فیلم‌هایی نشان می‌دهد که داستان آنها در مریخ یا نزدیکی آن رخ می‌دهد. البته نسخه سینمایی که چند سال قبل از مجموعه مریخی محبوب من ساخته شد، نتوانست با استقبال تماشاگران روبه‌رو شود. اما عدم موفقیت مالی این نسخه، به معنی عدم موافقت تماشاگران با فیلم‌های مریخی نبوده‌ است. وین دیزل اکشن‌کار ورزشکار سینما در سال‌ 2000 با بازی در «پیچ بلک» بخش زشت و منفی مریخ را به نمایش گذاشت. او در این فیلم نقش یک تبعیدی به سیاره سرخ به نام ریدیک را به عهده گرفت که باید با موجودات بیگانه و خطرناک فضایی در این محل مبارزه‌ای سخت کند. این مبارزه به مذاق تماشاگران خوش آمد و راه را برای تولید قسمت‌های بعدی آن به‌ نام «وقایع‌نگاری ریدیک» باز کرد. ریدلی اسکات هم در سال 2012 «پرومتروس» را ساخت. در این فیلم هم فضای لایتناهی و مریخ، به شکلی مرعوب‌کننده و خطرساز به تصویر کشیده شد و این کره، به صورت کاراکتر منفی داستان به نمایش درآمد.

در «جاذبه» آلفونسو کارون (2013)، ساندرا بولاک در جایی بین زمین و مریخ و ماه رها می‌شود تا بتواند برای ادامه حیات و همچنین بازگشت به زمین تلاش کند. مشابه چنین تلاشی را مت دیمون هم در «مریخی» (باز به کارگردانی ریدلی اسکات) انجام می‌دهد. اما تفاوت در این است که او روی خاک مریخ است و نه رها در فضای تاریک بین کرات. در مریخی کره مریخ به صورت یک دوست به نمایش درمی‌آید که به کاراکتر دیمون پناه می‌دهد تا راه بازگشت به زمین را پیدا و هموار کند. وی حتی روی خاک مریخ یک باغچه مصنوعی هم درست می‌کند و به کشت و زرع می‌پردازد. تا قبل از این در هیچ فیلم سینمایی دیگری، مریخ تا این اندازه خوب و دوست‌داشتنی به تصویر کشیده نشده بود. منتقدان سینمایی می‌گویند «زندگی» رایان رینولدز یقینا آخرین فیلمی نخواهد بود که در ارتباط با مریخ ساخته می‌شود. استقبال خوب تماشاگران سینما در سراسر جهان از فیلم‌هایی با مضمون مریخ، باعث می‌شود تا این سیاره دوردست همچنان از طریق تصویر و سینما به مردم کره زمین نزدیک باشد. پرسش اصلی این است که آیا زمانی فراخواهد رسید که خود کره مریخ به عنوان لوکیشن مورد استفاده صنعت سینما و هنرمندان قرار گیرد؟ در حال حاضر، این موضوع یک رویای دور دست و فعلا دست‌نیافتنی به حساب می‌آید.