فشار بر کابینه عراق

سرانجام ابراهیم جعفری با رای گیری داخلی نمایندگان ائتلاف یکپارچه عراق با رقابتی تنگاتنگ با عادل عبدالمهدی و فقط با اختلاف یک رای به عنوان نخست وزیر عراق برای 4سال آینده برگزیده شد.

کد خبر: ۸۸۲۹۸

این انتخاب اگرچه پیروزی مجددی برای شیعیان عراق به شمار می رود اما دکتر عباس خامه یار کارشناس مسائل بین الملل و خاورمیانه بر این باور است که فشارهای امریکا برای حفظ منافع خود در جهت انتخاب اعضای کابینه وی افزایش می یابد.

انتخاب مجدد ابراهیم جعفری به سمت نخست وزیری عراق بر مبنای ارزیابی میزان نفوذ شیعیان در حاکمیت این کشور ، چگونه تحلیل می شود؛
نتیجه انتخابات عراق با همه فشارهای مرئی و نامرئی امریکا برای اعمال نفوذ و تغییر در نتایج انتخابات با رای اکثریت قاطع مردم عراق به نفع شیعیان تمام شد و ائتلاف عراق ، پیروز میدان انتخابات بود و شیعیان که اکثریت مردم این کشور را تشکیل می دادند با آن که سالها از حقوق اولیه خود محروم بودند توانستند علی رغم اعمال نفوذها در قبل و بعد از اعلام نتایج و اقدام برخی از افراد برای ایجاد شکاف در صفوف شیعیان به پیروزی دست یابند. در همین راستا انتخاب ابراهیم جعفری از سوی ائتلاف به سمت نخست وزیری ، انتخابی اصلح ارزیابی می شود و این که ائتلاف توانست درخصوص یک نامزد واحد به نتیجه برسد خود پیروزی مجددی برای عراق تلقی می شود؛ چرا که امریکا طی ماههای اخیر تلاش می کرد ائتلاف شیعیان به نتیجه شخص واحدی نرسد و بهانه ای برای حضور بیشتر اشغالگران به دست آنها بدهد.

برخی اخبار حاکی از آن است که انتخاب نخست وزیر عراق به جای اجماع از طریق رای گیری انجام شد. این اتفاق بر تحولات آینده بویژه انتخاب اعضای کابینه چه تاثیری می گذارد؛
همان طور که می دانید ائتلاف خود به معنای مجموعه ای از گرایش هاست و افراد و گروههای مختلفی در این گرایش ها مطرح می شود ، در این اکثریت اجماع معنی ندارد و حالا که اجماع وجود نداشته رای گیری انجام شده است که این خود عملی دموکراتیک محسوب می شود. اما صرف نظر از این دیدگاه انتخاب جعفری چه از طریق اجماع و چه به طریق انتخابات ، دموکراتیک محسوب می شود و تغییری در انتصاب وی ندارد و همین که مجموعه سلیقه ها که خود نامزد خود را داشته باشند به مجموع یک شخص واحد برسند پیروزی برای مردم عراق محسوب می شود. اما درخصوص اعضای کابینه باید جعفری نهایت تلاش خود را داشته باشد بخصوص این که امریکا خواستار حق وتو در انتخاب 5 وزیر عمده عراق است و این امر برای ائتلاف یکپارچه عراق امر خطرناکی محسوب می شود ، باید به این نکته از زاویه و دید عراقی ها نگریست . امریکا با بعثی های سابق و گروهی از تکفیری ها و وهابیون در ارتباط است و برای اثبات مشروعیت خود بسیاری از عملیات در عراق با هدایت و نفوذ واشنگتن صورت می گیرد و از این نوع فشارها در آینده برای حفظ منافع این کشور در عراق افزایش می یابد از این رو تلاش می کند تا افراد مدنظر خود را در کابینه بگمارد.

آیا باقی ماندن جعفری در قدرت با وجود نامزدهای مطرح دیگر تغییر در مشی رفتار او که در دوران انتقالی از خود بروز داده بود ایجاد می کند؛
این ارزیابی به شرایط آینده دولت عراق و شرایط سیاسی این کشور و ثبات حکومت منتخب و یکپارچه بستگی دارد این که جعفری از حمایت یکپارچه مردم عراق برخوردار است و اگرچه موانع بزرگتری پیش رو دارد اما حضور یکپارچه مردم عراق و حمایت از ائتلاف این امکان را به وی می دهد که موضع محافظه کارانه قبلی خود را تغییر دهد و قوی تر وارد عرصه سیاسی و مناسبات بین الملل شود و به خاطر رای بالاتر در ائتلاف مواضع قوی تری در پارلمان داشته باشد.

گروههای طرفدار علاوی و همچنین گروههای کرد از این پس چگونه تعاملی را با دولت جعفری خواهند داشت؛
کردها که متحد اصلی شیعیان به حساب می روند و شاید اگر تعادل خوب آنها با ائتلاف نبود جعفری در قدرت باقی نمی ماند از این رو نمی توان کردها را با گروههای طرفدار علاوی مقایسه کرد اما باید در نظر داشت علاوی و طرفدارانش اندک هستند و حجم و اندازه آنها در انتخابات عراق با وجود جنگ روانی امریکا و پشتیبانی این کشور مشخص شد و شکست آنها نشان داد که آنها نمی توانند در تصمیم گذاری ها چندان که شاید و باید اثرگذار باشند.