بختیار ، منقلتو نگهدار

چنان که اول بهمن ماه عرض کردم ، مقوله طنز انقلاب مبحث مبسوطی را می طلبد که اهل فن به اضافه اهل بخیه می توانند اختصاصا روی آن کار کنند.

کد خبر: ۸۷۴۳۲

بخش عظیمی از این طنز را خود مردم به وجود می آورند که از آن به «طنز مردمی انقلاب» می شود تعبیر کرد. طنزی انقلابی و همراه با اعتراض که هیبت و هیمنه استبدادی آدم برفی رژیم شاه را هدف قرار داده و به تمسخر می گرفت . جلوه هایی از این «طنز مقاومت» در شعارهای خودجوش و آهنگین مردم ، در کوچه و خیابان های انقلاب نمود داشت و الان شکل خاطره گرفته است . 12 بهمن نیز یادآور گوشه ای از همین خاطرات و مخاطرات است. زمانی که امام خمینی اعلام کرده بودند از نوفل لوشاتو به تهران می آیند، شاپور بختیار (نخست وزیر وقت) از احتمال بستن فرودگاه ها به روی ایشان سخن گفته بود که واکنش سریع مردم را به دنبال داشت.
شعار مردم : وای به حالت بختیار / اگر امام فردا نیاد
زیرنویس محلی : ای بختیار بی اختیار، اگر امام 12 بهمن وارد ایران نشود ، یک پدری از جنابعالی در می آوریم که حالت خماری ات پیش آن چیزی نباشد. همزمان با زمزمه آمدن حضرت امام و تشکیل دولت موقت انقلابی ، نخست وزیر شاه با «مرغ طوفان» دانستن خود ، اعلام کرده بود که هرگز سنگرش را رها نخواهد کرد.
ترجمه خصوصی : دست از سلاح گرم وافور و سنگر منقل برنخواهد داشت (همه عمر بر ندارم سر از این خمار بستی...!)
شعار مردم : بختیار ، بختیار ، منقلتو نگهدار!... بختیار با این حرفها می خواست در آخرین «ته مانده»های رژیم ، ایجاد «همبستگی» کند که البته بیشتر به «همبستی» شباهت داشت.
نکته سیاسی : این «همبستی» بعد از گذشت 28 سال از آن دوران ، کمافی السابق هنوز هم از سوی اپوزیسیون خارج کشور به عنوان یک دیپلماسی مبارزاتی سازنده (!) دنبال می شود. طنز انقلابی و مقاومت افزای مردم در شعارهایی که می ساختند ، در حقیقت اساس حکومت پهلوی را به مضحکه می گرفت و جدی ترین و رسمی ترین مواضع و اقدامات رژیم را به محض آن که صادر می شد ، به طعن و طنز برگزار می کرد. یک نمونه اش ، همان [در] رفتن خود شاه و نخست وزیر شدن شاپور بختیار همیشه خمار بود.
شعار مردم : ما میگیم شاه نمی خوایم ، نخست وزیر عوض میشه. ما میگیم خر نمی خوایم ، پالون خر عوض میشه ! نه شاه می خوایم نه شاپور ، لعنت به هر دو مزدور اگر قسمت باشد ، روزهای دیگر هم به نمونه هایی چند از جلوه های «طنز انقلاب» و «طنز مقاومت» در جریان انقلاب 57 اشاره خواهیم کرد. فردا هم روز خداست.