دستور کار جدید دولت های غربی

استقرار پایه های دموکراسی در عراق ، ماهیت حضور اشغالگران را در این کشور با ابهام جدی مواجه می کند.

کد خبر: ۸۷۳۹۰

برگزاری انتخابات پارلمانی و اعلام نتایج آن ، که اولین گام در جهت ایجاد حق تعیین سرنوشت برای آحاد مختلف مردم عراق به شمار می رود ، چندان با ذائقه اشغالگران سازگار نیست که حمله به 6 کلیسا در شهرهای بغداد و کرکوک که با هدف تنش زایی بین اسلام و مسیحیت انجام می شود در این راستا قابل ارزیابی است . به نظرمی رسد ایجاد اختلاف و تنش بین گروههای مختلف سیاسی و مذهبی در دستور کار جدید دول غربی قرار گرفته باشد. از این رو آقای عبدالرضا صدر ، کارشناس مسائل خاور میانه به 2 پرسش در این خصوص پاسخ می دهد:

با اعلام نتایج انتخابات پارلمانی عراق ، بحث اختلاف آفرینی بین گروههای سیاسی ، ادیان و فرق مختلف مذهبی با چه هدفی صورت می گیرد؛
این امر از ابتدا هم قابل پیش بینی بود که پذیرش نتایج انتخابات عراق احتمالا به این دلیل که با اهداف و انتظارات برخی از طرفهای داخلی و خارجی در این کشور هماهنگی ندارد به بروز چالش های جدیدی در این کشور منتهی شود.کاملا روشن است که طرفهای مختلف در عراق از امریکایی ها که درصدد مدیریت امور و هدایت آن به سوی اهداف خاص خود بوده ، تا گروههای سنی که خواهان سهم بیشتری در دولت آینده هستند ، برای جبران عدم حضور فعال در صحنه سیاسی عراق چندان مایل به تحکیم فرآیند دولت - ملت سازی حسب آنچه از نتایج انتخابات برمی آید ، نیستند. بنابراین دور از ذهن نیست که اگرچه در پدیداری فضای کنونی و تشدید خشونت ها دخیل نباشد ، احتمالا مایلند از چنین فضایی برای کسب امتیازات بیشتر در آینده بهره برداری کنند. البته طرف سوم این معادله هم نیروهای تکفیری و گروههایی مانند القاعده هستند که برخلاف دو گروه اول که بر سر تقسیم قدرت بویژه با اکثریت پیروز اختلاف دارند. اصولا تشکیل دولت باثبات در عراق را به سود خود ارزیابی نمی کنند.

آیا هدف قرار دادن چند کلیسا در کشور عراق ناشی از یک اقدام برنامه ریزی شده است؛
گسترانیدن سایه جنگ و درگیری داخلی ابزاری است که این روزها در عراق به وسیله ای برای امتیازگیری تبدیل شده است . با وجود این معتقدم حداقل در شرایط کنونی که نه امریکایی ها و نه گروههایی که طرف حساب با اکثریت پیروز هستند مایل به گسترش خشونت ها در حد تبدیل شدن آن به یک جنگ تمام عیار فرقه ای در عراق نیستند زیرا وقوع چنین حادثه ای ضمن آن که احتمالا محدود به مرزهای عراق نخواهد شد بلکه ممکن است به منازعه ای فراگیر که کنترل آن به طور قطع و یقین آسان نخواهد بود ، تبدیل شود بنابراین تاکید می کنم که دامن زدن به جنگ فرقه ای واقعی که استراتژی گسترانیدن سایه جنگ داخلی از طریق تشدید خشونت های فرقه ای و مذهبی را دنبال می کند در دستور کار بازیگران ناراضی از نتایج انتخابات اخیر عراق و فرآیند درست سازی در این کشور قرار ندارد.