در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نواب صفوی تیرباران شد
سحرگاه روز 27 دی سال 1334 سید مجتبی نواب صفوی و 3 تن از یارانش به اسامی خلیل طهماسبی ، مظفر ذوالقدر و سیدمحمد واحدی در پادگان لشکر 2 زرهی اعدام شدند.
سیدمجتبی میرلوحی معروف به نواب صفوی سال 1303 در محله خانی آباد تهران دیده به جهان گشود. و پدرش سید جواد ، روحانی فاضلی بود که به اقدامات ضد ملی رضاخان اعتراض داشت و بر اثر فشار دیکتاتوری به ناچار لباس روحانیت را از تن در آورد و وکیل دعاوی شد. اما در دادگستری نیز با علی اکبر داور به مقابله بر خاست و یک روز در دفتر داور با او دست به گریبان شد و سیلی محکمی به صورت وی نواخت و بازداشت شد و به زندان افتاد و 3 سال بعد به شکل مشکوکی در زندان جان سپرد. مجتبی تحصیلات ابتدایی را در دبستان حکیم نظامی گذراند و آنگاه وارد دبیرستان صنعتی آلمانی ها شد و همزمان در مسجد قندی (خانی آباد) و مدرسه مروی به آموزش علوم حوزوی پرداخت . پس از خاتمه تحصیل به استخدام شرکت نفت درآمد و به آبادان رفت . در آنجا روزی شاهد سیلی خوردن یک کارگر ایرانی از یک مهندس انگلیسی بود که باعث شد او با ایراد سخنرانی ، کارگران را بشوراند به طوری که مقر انگلیسی ها با حمله کارگران تخریب شد. پس از این حادثه ، نواب ضمن فرار به عراق راهی نجف اشرف شد و با استفاده از این فرصت به تکمیل تحصیلات حوزوی خود پرداخت . پس از 3 سال و اندی تحصیل در نجف ، یکی از کتابهای احمد کسروی که حاوی اهانت های نویسنده به ساحت امامان معصوم بویژه امام جعفرصادق (ع) بود به دستش رسید. آن را نزد آیات عظام برد و از آنان پاسخ گرفت که نویسنده این کتاب مرتد است ؛ پس با عزم جزم راهی ایران شد و به باشگاه با هماد آزادگان متعلق به کسروی رفت تا ابتدا از راه گفتگو با او وارد شود ولی وقتی بی اثر بودن سخنان خود را دریافت ، به او اولتیماتوم های لازم را داد. در اردیبهشت 1324 به اجرای حکم قتل کسروی اقدام کرد که موفقیت آمیز نبود و دستگیر شد و 2 ماه در حبس بود اما با فشار مردم و روحانیت آزاد شد. سپس با توجه به ضرورت کار تشکیلاتی ، جمعیت فدائیان اسلام را تاسیس کرد و 20 اسفندماه همان سال کسروی را در اقدامی موفقیت آمیز به جهنم فرستاد. پس از این عملیات ، ضاربان ، دستگیر و نواب مخفی شد و به نجف رفت و با فشار مردم ایران و مراجع و فضلای نجف همچون آیت الله قمی ، آیت الله خویی و آیت الله سیدجواد تبریزی سرانجام ضاربان نیز آزاد شدند و نواب سال 1326 به تهران بازگشت . در انتخابات مجلس شانزدهم در اعتراض به تقلب گسترده هژیر در انتخابات مجلس در کنار معترضانی همچون دکتر مصدق قرار گرفت ولی پس از بی نتیجه ماندن اقدامات سیاسی ، در آبان 1328 هژیر توسط سیدحسین امامی به قتل رسید و بدین ترتیب ، راه برای حضور آیت الله کاشانی ، دکتر مصدق و یارانش در مجلس هموار شد و زمینه لازم برای ملی کردن نفت ، فراهم آمد. سال 1329 رزم آرا نخست وزیر مهمترین مخالف ملی ساختن نفت بود. او در جلسه مجلس وقیحانه مردم ایران را در اداره صنعت نفت ناتوان خواند. وقتی در 16 اسفند 1329 رزم آرا بنا به خواست جبهه ملی و آیت الله کاشانی توسط خلیل طهماسبی به قتل رسید ، راه برای ملی کردن نفت باز شد و بدین ترتیب طرح مزبور 23 اسفند در مجلس سنا و 29 اسفند همان سال در مجلس شورا به تصویب رسید. نواب به مساله فلسطین نیز اهتمام خاصی داشت . او در آذر 32 در اجلاس موتمر اسلامی اردن شرکت کرد و تاثیر عمیقی بر حضار گذارد تا آنجا که یک خبرنگار مسیحی اسلام آورد. سپس به دعوت رهبران اخوان المسلمین به مصر سفر کرد و ضمن ملاقات با آنان دیداری نیز با عبدالناصر به عمل آورد. در جریان این سفر یاسر عرفات نیز که دانشجوی ساده ای بود با او ملاقاتی انجام داد که برخورد نواب مسیر زندگی او را به کلی تغییر داد. سال 1334 ، فضل الله زاهدی از نخست وزیری کنار رفت و حسین علائ به جای او منصوب شد و در دولت او بحث صیانت از منافع غرب و پیوستن به پیمان بغداد مطرح شد که انزجار عمومی را به همراه داشت . نواب مطابق معمول طی نامه ای به علائ خطرات این اقدام را گوشزد کرد و سپس در ملاقات با تیمور بختیار نیز هشدارهای لازم را داد ولی رژیم بی توجه به اعتراضات و هشدارهای مردمی مصمم به عضویت در کمربند امنیتی منافع غرب در برابر شوروی بود. لذا در 25 آبان 1334 مظفر علی ذوالقدر به سوی علاء شلیک کرد که ناموفق بود و او دستگیر شد و نواب به اختفا رفت و دولت برای دستگیری او 30 هزار تومان جایزه تعیین کرد. سرانجام نواب و یارانش دستگیر شدند. عبدالحسین واحدی مرد شماره 2 جمعیت به دلیل شهامتی که در برابر تیمور بختیار نشان داد توسط او در دفتر کارش و در حضور اسدالله علم وزیر کشور با شلیک گلوله به شهادت رسید. نواب ، ذوالقدر ، طهماسبی و سیدمحمد واحدی نیز پس از محاکمه فرمایشی سحرگاه 27 دی 1334 (برابر با روز شهادت فاطمه زهرا«س») به جوخه آتش سپرده شدند و از جام شهادت نوشیدند و به لقاءالله پیوستند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
