نگاه هفته

گنج تصویری

پخش مستندهای قدیمی به هر بهانه‌ای که باشد برای مخاطب جذاب است، چرا‌که بسیاری دوست دارند آثار کمتر دیده شده قدیمی را دوباره ببینند. این میل دوباره دیدن مخاطب برای رسانه فرصتی است تا هم داشته‌های خود را معرفی کند و هم به نیازهای مخاطبانش با کمترین هزینه پاسخ گوید.

کد خبر: ۸۳۶۶۵۴

همین جاست که قدرت آرشیو یک شبکه به‌عنوان مصالح ابتدایی برای ورود به کارزار رسانه‌ای به‌شدت به چشم می‌آید و هر چقدر که این آرشیو کار‌آمد‌تر و به لحاظ کیفی به استانداردها نزدیک باشد محصولی که خروجی این معادله محسوب می‌شود هم دلچسب‌تر خواهد بود و هم این‌که می‌تواند به نیازهای روز پاسخ گوید. این روزها شبکه مستند تعدادی از مستند‌های قدیمی را که به گونه‌ای به حوادث انقلاب مربوط هستند، به آنتن پخش سپرده. استمرار پخش چنین مستندهایی می‌تواند این شبکه را به یک شبکه پرمخاطب با کشش به سوی مخاطب عام تبدیل کند‌. شناخت ظرفیت‌های یک شبکه و این‌که چگونه می‌توان یک شبکه را به سبد نیاز‌های فرهنگی مخاطب وارد کرد و وسوسه دیدن را در او به‌وجود آورد قطعا از ویژگی‌های یک مدیر هوشمند شبکه تلویزیونی محسوب می‌شود.

پخش چنین مستندهایی علاوه‌‌بر این‌که مخاطبان تازه‌ای برای شبکه فراهم می‌کند این امکان را از رسانه‌های رقیب می‌گیرد تا همین آثار را به گونه‌ای دیگر در معرض نمایش بگذارند. در واقع در این رقابت فرهنگی هر رسانه‌ای که زودتر محصولش را ارائه کند پیروز میدان خواهد بود و می‌تواند رقیبان قهار و مدعی را از معرکه بیرون کند. متاسفانه برای سال‌ها به دلایلی که هیچ‌وقت هم اعلام نشد کسی سراغ این گنج‌های تصویری نرفت و بیشتر از همه این تابوهای داخلی بود که نگذاشت ارزش‌های چنین «آتش تهیه مهیبی» در این جنگ رسانه‌ای مورد استفاده قرار گیرد. رجوع به آرشیو بزرگ صدا‌وسیما و استفاده هدفمند و اصولی از آن می‌تواند سال‌ها خوراک مناسبی برای تهیه آثار مختلف مستند و غیرمستند باشد. شبکه مستند ظاهرا تلاش می‌کند گام‌های ابتدایی در استفاده از این گنج تصویری را بردارد.