هفته غیر الکترونیک دولت

هنوز بیشتر ما برای کارهای ریز و درشت ماشین‌های شخصی را استارت می‌زنیم یا سوار وسایل نقلیه عمومی می‌شویم تا کاری را که در دیگر کشورها ـ حتی همین کشورهای همسایه ـ به حضور ما نیازی ندارد، با چند بار رفت‌و‌آمد انجام دهیم؛ انگار نه انگار که وقت طلاست. مثلا چندی پیش آنهایی که قرار بود اظهارنامه مالیاتی خود را به‌صورت الکترونیکی تکمیل کنند، شال و کلاه کردند تا در کافی‌نت‌ها این کار را انجام دهند. اما چرا؟ آیا به اینترنت دسترسی نداشتند؟ به نظر می‌رسد تعداد زیادی از آنها به اینترنت دسترسی داشته‌اند، اما مشکل از جای دیگری آب می‌خورد؛ آنها پرسش‌هایی درباره نحوه انجام این کار دارند و به مشکلاتی بر می‌خورند که نمی‌دانند دقیقا باید چه کنند، در نهایت هم پاسخگویی غیر از کارمندان کافی‌نت‌ها نمی‌یابند. این وضع هر سال در شرایط مختلف مانند ثبت‌نام اینترنتی متقاضیان کنکور، یارانه‌بگیرها و... تکرار می‌شود. یعنی مردم برای انجام خدمات الکترونیک باز هم راهی کوچه و خیابان می‌شوند.

از طرف دیگر به نظر می‌رسد وقتی قرار است پولی برای خدمات پرداخت کنید، راه برای شما هموار است، ولی اگر خواسته‌ای داشته باشید ماجرا متفاوت می‌شود. برای مثال اگر بخواهید جریمه راهنمایی و رانندگی خود را پرداخت کنید، چند راه مختلف پیش پای شما قرار دارد، اما اگر گواهی‌نامه خود را گم کنید، هفت‌خوان رستم را باید بگذرانید؛ آن هم نه هفت‌خوان الکترونیکی، بلکه هفت‌خوان حضوری!

در همه این مثال‌ها یک طرف دولت ایستاده است و در طرف دیگر مردم، زیرا دولت بدون ملت معنا ندارد. به همین دلیل هم رفاه شهروندان هدفی است که دولت‌ها باید در پیش گیرند تا از پشتوانه ملت برخوردار شوند. همان‌طور که اشاره شد دولت الکترونیک یکی از خدمات دولت به ملت است که با حل مشکلات کلانشهرها، رفاه بیشتر مردم و توسعه کشور گره‌خورده است. هفته دولت شاید بهترین فرصت برای پرداختن به کلاف سر درگم دولت الکترونیک کشور باشد؛ طرحی ضروری که اما و اگرها و مشکلات بسیار دارد. کلیک این هفته سراغ این اما و اگرها رفته تا گره‌ای هر چند کوچک از این کلاف به هم پیچیده گشوده شود.

مائده گیوه‌چین - دبیرکلیک