در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ولادت آیت الله شیخ محمدتقی آملی
12 ذیقعده سال 1304 هجری قمری، شیخ محمدتقی آملی فرزند ملامحمد در تهران به دنیا آمد. او مقدمات علوم را نزد پدر فرا گرفت و پس از آن در کنار اساتید بزرگواری چون میرزاحسن کرمانشاهی و عبدالنبی نوری تلمذ کرد.
وی سال 1340(قمری) به قصد ادامه تحصیل راهی نجف شد و تا سال 1353(ق) در محضر عالمانی چون میرزای نائینی ، آقاضیائ عراقی (اراکی) و سیدابوالحسن اصفهانی تلمذ نمود و سپس به تهران بازگشت و تا آخر عمر به تصنیف و تدریس اشتغال ورزید.
با آن که او به درجه والای اجتهاد رسیده بود، از نوشتن رساله علمیه خودداری کرد. وی فقیهی گوشه نشین بود که از پذیرفتن پست و مقام خودداری می نمود.
جمعی از فقهای فاضل از محضرش بهره جستند و برای او بسیار احترام قائل بودند. از آثار او می توان شرح عروه الوثقی ، حاشیه بر شرح اشارات ابوعلی ، حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری ، حاشیه بر شرح منظومه سبزواری، کتاب الصلوه (تقریرات میرزای نائینی) و دررالفوائد را نام برد. سرانجام این عالم بزرگوار در آخرین روز ماه شوال سال 1391 ق در سن 87سالگی درگذشت و در تهران به خاک سپرده شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
